POETRY
کفشها
12-Apr-2009
برابرم چند تن تنها نشسته اند
هر کدام در کفشی سبکبار شده اند
آنسو
کفشی افسون شده چرم دفتر شعری
که روزی قیمتی چشمگیر داشت
اینسو
کفش لاستیکی خودکام دفتری
با کابوس واکس سنت مرور می شود
آنسو
کفشی آنقدر واکس خورده
که اوزان عروضی پوسیده را نو جلوه می دهد
اینسو
کفشی پاشنه تیز
نوک می زند به نقطه شعرها
اما این کفش آشنا
خط خورده و بی نظم
از دفتری به دفتری
نامطـﻤﺋـن به چاپ می رسد
نامطـﻤﺋـن خوانده می شود
گویی تصویر پوست موز زیر شعرهایم لیز می خورد.
| Recently by Afshin Babazadeh | Comments | Date |
|---|---|---|
گفتی - گفتم | 5 | Jul 01, 2009 |
امروز بهانه ای است | - | May 04, 2009 |
کاغذ در باد | 2 | Apr 02, 2009 |
RECENT COMMENTS
MOST DISCUSSED
| Title | Date | Comments |
|---|---|---|
| Who is attacking Trita Parsi? | Nov 14 | 229 |
| NIAC lobby respond! | Nov 17 | 132 |
| I am a supporter of Ahmadinejad.... ask me anything. | Nov 18 | 118 |
| Short of war | Nov 19 | 99 |
| A case-study in defamation and slander | Nov 17 | 72 |
IRANIANS OF THE DAY
| Person | About | Day |
|---|---|---|
| Pedram Vossoughi | Iranian magician wears green wristband on Russian TV show | Nov 23 |
| Mourning Mothers | Nov 23 | |
| Kamal Shalorus | Iranian American extreme cagefighter | Nov 23 |
| Homa Katouzian | Author of "The Persians" | Nov 23 |
| Maziar Bahari | On 60 Minutes | Nov 23 |
| Shahaub Roudbari | "The Iranian Dream" | Nov 21 |
| Shappi Khorsandi | Big Brother state: Commentary on BBC One's "This Week" | Nov 20 |
| Esfandiar Rahim Mashaie | Ahmadinejad's closest and most controversial adviser | Nov 20 |
| Elmira with Mom | Dancing to "Gol Pari Joon" | Nov 19 |
| Shabnam Rezaei | Canadian Woman Entrepreneur of the Year | Nov 18 |
هی
نانام (not verified)Thu Apr 16, 2009 01:58 AM PDT
دمت گرم رفیق. شعر عمیقی بود. عکس خوبی هم انتخاب کردی
بگم که لیز خوردی، نگران نباش. بغل من همیشه هست
!
:)
Beseeyar Zeeba
by ramintork on Sun Apr 12, 2009 02:55 PM PDTAs personal belongings go certain items seem to become more of an extension of the self. Shoes walk where we have walked. Even when isolated they carry a part of us. Others seem to judge our hidden side by their appearance. As your poem suggests they become a mask for our projected image.
Thanks for another enjoyable poem.