Advertise here

دانه دانه ، برف می بارد

Balatarin

 

 

 

 

دانه دانه ، برف می بارد
همچو مروارید غلطا ن ، ز آ سما ن

 

یا بسان نقر ه گو‌ن ، ذرات ا شک
کز دو چشم يك ا لهه * شد روان

 

عا شقا نه ، می شود جذ ب ز مین
تا که خا ک تشنه ، جان یا بد ا ز آ ن

 

گستر ا ند بستر ی نرم و سپید
ورزش اسکی بر آن گیرد مکان

 

یا بسازد توده هایی سفت و سخت
آدم_ برفی نشا ند ا رمغا ن

 

پا ک می سا زد فضا را ا ز سموم
تا نفس ها را نما ید شا یگا ن

 

دانه دانه ، بر ف می با رد
محنت و رنج و غمی درآ ن نها ن

 

معبری لغزنده می دا رد به پا
سخت می سازد عبور رهروا ن

 

گاه چون بهمن ، فرو ریزد ز کوه
بس به نا بودی کشا ند مرد ما ن

 

گاه جا ن بخش ، گاهی جا ن ستا ن
همچو ژینوس ** می نماید بی گمان

 

دانه دانه ، بر ف می با ر د
ز شت و ز یبا ، آ فریند ‌ نا گها ن

 

یا بسان نقر ه گو‌ن ، ذرات ا شک
یا چو مروارید غلطا ن ، ز آ سما ن

 

دکتر منوچهر سعا دت نوری

 

* بنا بر روایت اساطیر زمانی برف می بارد که ا لهه ی برف گریان است

**ا شا ره به ژینوس خدا مرد آغازها و دروازه‌ها ست که بر دو سو می نگرد.


بر گرفته از مجموعه سروده‌های زنجیرها

Balatarin

Comments 1 Pending 0

Sort comments: