سلام بر شیرین خانم (باقلوا، نقل و عسل خانم) ...

حتما در جریان هستید که بیشترینِ داستانهای مربوط به بالتِ روس؛ زمینه و پیش زمینه آسیایی دارند، حکایتهای عاشقانه و عبرت انگیز و به همراهِ نقل قولهای پر هیجان و رقص آورِ آن زمانِ رومانتیسیسم و ملودیها و ریتم‌های خوش صدا تماماً احساساتی هستند که از بالت به آدمی‌ انتقال داده می‌‌شود و این حس چندان نمیتواند اروپایی باشد .

خانم فرح دیبا علاقه‌ای زیاد به بالت داشت و همیشه گروه‌های مختلف را به تهران برای اجرای برنامه در تالارِ رودکی دعوت می‌‌کردند و ما نیز به همراهِ چندی دیگر (کودکی بیش نبودیم و تا به ۱۳ - ۱۴ ساله که دیگر نر خر شدیم و فراری از این نمایشات) به دیدنِ آنها می‌رفتیم ... یادش به خیر .

بالت را دوست دارم همچو اپرا با کسی‌ بروم تا آنرا نقد کنم ... گروه‌های رقصِ آمریکائی و روس را دوست دارم.

با سپاس از زحمتِ شما ... زیبا .