گر کسی گوید ز اصلاحِ حکومت

دانشجو

خیز و با من هموطن، غوغا بپا کن            +++   ملت و خود را ازین زندان رها کن

چهارده قرنی تو، در زندان تازی               +++  شو رها،  ازدین حکومت را جداکن

کن نگاه بر کشورت، پیش ازعرب ها         +++   آن شکوه و شادمانی، آن بزرگی را بپا کن

هر کسی دارد شعاری،هرکسی آرد پیامی    +++   کن خرد را داور  و تازی رها کن

تابپاخیزیم دشمن میگریزد                        +++    با من و ما،  وحدتی ملی بپا کن

ننگ برجور وجنایت، برفریب و برجهالت   +++   زورگویان را فرو کِش، دولتی ملی بپا کن

کشورِ تو ، خانه ی تو، مادرِ تو                  +++   بی وطن ها زان بران، دادی بپا کن

گر کسی گوید ز اصلاحِ حکومت               +++    گو،  زبُن پوسیده و او را رها کن

در ره تو شد فدا سهراب و آرش                 +++   کاوه شو،  فریاد زن، توفان بپا کن

چون نخواهی زن ستیزی، جور و نکبت       +++    راهِ ایرانی بگیر و رسم تازی را رها کن

مردِ ایرانی بداند هرزنی با خود برابر          +++  عادلانه دولتی، با داد ایرانی بپا کن

یاد آور کشورت، پیش ازعرب ها               +++   همچو کورش مهرورز و مهدِ آزادی بناکن

فکر ما گر نیست ایران نارواست

http://iranian.com/main/blog/daneshjoo-51.html

ما زنادانی

http://iranian.com/main/blog/daneshjoo-54.html

حکومت آخوندها و درس هایی که ما آموخته ایم

http://iranian.com/main/blog/daneshjoo-66.html

آخوند نامه- داستان سی و چند سال تاریکی

http://iranian.com/main/blog/daneshjoo-61.html