xxx

سنگریزه

شدم سر گشته ای ما نند گویی
چو رفتم زان طرف ماندم ز سویی
زمانی بر زمین دلبسته ی خا ک
و گا هی در هوا چون تا ر مویی
تو آب روشن و جا نبخش و دلپا ک
نما ندی را کد و پا بند کویی
شدی جا ری به روی دشت و خا شا ک
نگشتی و ا له و شید ا ی رویی      
تو پیوستی به دریا ها به ا فلا ک
من ام سنگریزه ای در قعر جویی 

دکتر منوچهر سعادت نوری 

با الهام از روانشاد مسعود فرزاد که چنین سرود
سر گشته درین مرحله چون گوی بماندیم
زآنسوی نرفتیم وازین سوی بماندیم
توآب روان بودی ورفتی سوی دریا
ما سنگ و کلوخیم، ته جوی بماندیم

 بر گرفته از مجموعه سروده‌های امید وآرزو [1]

xxx