Short of war

You might call this confession of a reluctant sanction-monger. Advocating sanctions against ones homeland is as strange as advocating for ones extended family to go without, so there better be a damn good reason(s) for such odd advocacy. First a little personal background which might help in dispelling any false notion or prejudgment. My entire extended family except one sibling live in Iran, all except one world-class rich distant cousin, are middle to lower middle class with most being like the overwhelming majority of Iranians in the hand to mouth category>>>

احتمال کنار آمدن رژیم با غرب؟

احتمال کنار آمدن رژیم با کشورهای غربی در مسئله فعالیت‌های هسته‌ای ایران را باید واقع‌بینانه تلقی کرد. البته اگر ضعف رژیم در برابر کشورهای غربی به شفاف شدن فعالیت‌های هسته‌ای ایران بینجامد، و از این طریق مسابقه تسلیحاتی اتمی در منطقه خاورمیانه مهار شود، از این برآیند باید استقبال کرد. ولی وقتی رژیمی در برابر فشار خارجی آسیب‌پذیر شد خطر در آن است که این آسیب‌ پذیری در سایر روابط نیز تأثیر بگذارد و منافع ملی کشور ما را به خطر اندازد. از جمله، رژیم ایران در گذشته برای جلب حمایت روسیه در برابر کشورهای غربی سرمایه‌های زیادی از منابع ملی کشور، از جمله در دریای خزر، را هزینه کرده است>>>

Youth power

Young people continue to die in Iran. In December of 1953 following the coup d’état that overthrew Prime Minister Mohammad Mossedeqh, students of Tehran University staged a protest in response to a visit by then U.S. Vice President Richard Nixon. During the demonstration police shot and killed three students. Today when we read about the deaths of Ahmad Ghandchi, Azar Shariatrazavi, and Mostafa Bozorgnia more than 50 years ago, it isn't hard to see the similarities they had with students today>>>

Baby Bride

The best day of my life was when mom bought me the Princess Saba in her long white dress covered with thousands of colorful tinsels. Her lush blonde hair falling over her chest was so shiny that when in stared at them it was like staring into the sun. Her eyes were blue, the type that open and close. Every day I combed her hair, I touch her breasts hoping one day mine would grow like them. My only wish was to become a bride just like the Princess with blonde hair, blue eyes, red lips and white gown>>>

تون تون ماکوتز

پرده برزنت آرام آرام شروع کرد به پائین آمدن و دسته موزیک به طور نا هم آهنگی به نواختن سرود ملی پرداخت. دقایقی طول کشید تا سطح آبهای استخر را همه ببینند. ناگهان همه جمعیت از وحشت بر جای خود میخکوب شدند. اسکلت های سربازان گم شده گروهان اول کوندور بر سطح آب شناور بود. سفیدی جمجمه ها زیر آفتاب استوائی می درخشید. آب استخر مخلوطی بود از خون و پوست و امعاء و احشاء سربازانی که بعد از بازگشت از ماموریت سرکوب شورش های انتخابات 12 ژوئن بدون اینکه شنا بلد باشند پریده بودند داخل استخر و همگی غرق شده بودند>>>

عشق مدیترانه ای

دریا که آرام است چیزی کم دارد
چیزی شبیه عشق مدیترانه ای
و عشق
این ژنی که در سلولهای من
هر روزه متولد می شود
مانند آونگی میان دو هیچ >>>

Talking Turkey

Every year on Thanksgiving Day I give thanks that Iran’s problems with the West are gravy compared to what the Indian chief Massasoit faced when English settlers landed at Plymouth Rock in1620. As the story goes, the newcomers were starving that first winter in America and the Indians helped them survive. The outcome was pumpkin pie, cranberry sauce, leftover turkey sandwiches, and the United States of America. Also, the Native American way of life was demolished. Massasoit was a great and wise chief. Undoubtedly he saw the threat these foreigners posed. >>>

Promoting democracy

In August of 2008, the Public Affairs of Alliance of Iranian Americans (PAAIA) commissioned Zogby International to conduct a national public opinion survey of Iranian Americans to gather, for the first time, accurate and timely information about the demographics and views of the Iranian American community. The purpose of the 2008 survey was to provide PAAIA with the knowledge required to more effectively represent the Iranian American community, and to further inform and educate the American public at large, as well as U.S. policy makers and opinion makers about Iranian Americans>>>

حرامزاده

سلام ایران!
من دختر حرامزاده ی توام
پدرانم را می شناسم
ناصرالدین شاه و ملیجکانش
و مادرانم
زنان گیس بریده ی اندرونی ها >>>

ظلمت

شبانگاه است.
خیمۀ خون خطاکاران
گنبد گور دلیران است.
غروب قصۀ قران
طلوع آتش یکتا پرستان است.
شبانگاه است.
>>>

Who are we?

Homa Katouzian’s latest book The Persians is arguably the most comprehensive and learned history of Iran and the Iranian people encapsulated in a single volume in the English language to date. Few authors would be so bold as to take on the mammoth task of writing a history covering several millennia of Iranian history, but then again, few are as qualified as Katouzian for just such an undertaking. And the reason for Katouzian’s success in pulling off such a massive feat, is not only the wealth of experience and learning he has brought to bear in this book, but the tightly argued and analytical structure by means of which Iranian history, from the mythological birth of Kiumars to the Islamic Revolution, is deftly imparted to the reader >>>

دو نکته

تهيه و تنظيم پيش نويس يک قانون اساسی نوين هميشه يکی از مهمترين کارهايي بوده که مردمان با فرهنگ کشورهای پيشرفته، با ياری حقوقدان های خود، در شرايط معلق يا دگرگونی (آن چنان که ايران امروز ما در آن قرار دارد) انجام داده اند. برای انجام چنين کاری به شما تبريک می گويم. و مايلم دو نکته را با شما در ميان بگذارم. چرا نبايد مردم کسانی را که دست به چنين کار بزرگی (يعنی تهيه و تنظيم قانون نوين اساسی) می زنند بشناسند؟ من درک می کنم که ممکن است نام برخی از شما برای مردمان پيش داوری بوجود آورد ولی به نظر من اين پيش داوری به مراتب کم ضررتر از آن است که مردمان با افرادی پشت پرده، هر چند محترم و دلسوز، روبرو باشند>>>