Archive - Oct 20, 2009

نهضت پرابهام

متأسفانه برخی ابهام این جریان را حسنش میشمرند و مدحش را میگویند، تحت این عنوان كه حركت را فراتر از جبهه گیری های معمول سیاسی قرار میدهد . یا چندصدایی بودنش را میستایند كه به هر سخن و فكری فرصت ابراز میدهد و هیچ گرایشی را از خود نمیراند. باید به آنها یادآوری كرد كه دمكراسی به سخن گفتن همگان میدان میدهد ولی خواست دمكراسی از میان همهمه زاده نمیشود و كلام روشن و محكم میخواهد>>>

Compared to Khamenei, Iraq's high clergy have such a refreshingly democratic attitude

Sistani, who outranks Khamenei as a cleric and is far better qualified to interpret Islam, has a 180-degree opposite view of who should have ultimate power in a state--the people or the clergy. >>>

Flowing from his bones

On Saturday, September 26th, I wandered into San Francisco’s gorgeous Palace of Fine Arts ten minutes late like any good Iranian. This was one time I regret coming even one minute late. Before my butt hit the red velour seat, my jaw fell down as I finally heard something I’ve been hunting for for years: the Iranian Jeff Buckley and his motley band of strings and drums that spanned the Old and New worlds with creativity, melancholy, and good ‘ol Iranian silliness. At intermission, while Fared was flocked by newfound fans to sign his CD>>>

زیر ُپل بهمنشیر

پشت ميز کوچک بوتيک حميد زرگاني داشت کانادا دراي خنک سر مي کشيد. عکس رنگي شاه و فرح زيرشيشه ميز بود. باد خنک کولر حالش را جا آورد. ساق هاي خوش تراش دخترها آنسوي ويترين بوتيک قيامت بود. پشت سرشان اينهمه بيتل! روزنامه فروش سر چهارراه اميري بليطهاي بخت آزمائي را جلو دکه اش به کش بلندي آويزان کرده بود. زني جوان توي کت و دامن آبي روشن از داروخانه آفتاب آمد بيرون براي تاکسي دست بلند کرد>>>