رقص ها : در زنجیری از سروده ها


Share/Save/Bookmark

M. Saadat Noury
by M. Saadat Noury
30-Dec-2010
 

 

 

 

امروز روز شادی و امسال سال گل
نیکوست حال ما که نکو باد حال گل
گیریم دامن گل و همراه گل شویم
رقصان همی رویم به اصل و نهال گل : مولوی

 برخیز تا یک سو نهیم این دلق ازرق فام را
بر باد قلاشی دهیم این شرک تقوا نام را
هر ساعت از نو قبله ای با بت پرستی میرود
توحید بر ما عرضه کن تا بشکنیم اصنام را
زین تنگنای خلوتم خاطر به صحرا می کشد
کز بوستان باد سحر خوش میدهد پیغام را
جایی که سرو بوستان با پای چوبین می چمد
ما نیز در رقص آوریم آن سرو سیم اندام را : سعدی

 وقتی در سفر حجاز طایفه ای جوانان صاحب دل هم دم من بودند و هم قدم وقت‌ها زمزمه ای بکردندی و بیتی محققانه بگفتندی و عابدی در سبیل منکر حال درویشان بود و بی خبر از درد ایشان تا برسیدیم به خیل بنی هلال کودکی سیاه از حیّ عرب بدر آمد و آوازی بر آورد که مرغ از هوا در آورد اشتر عابد را دیدم که به رقص اندر آمد و عابد را بینداخت و برفت. گفتم: اى شیخ، سَماع در حیوان اثر کرد و تو را همچنان تفاوتى نمى‏کند!

دانى چه گفت مرا آن بلبلِ سحرى؟
تو خود چه آدمی اى کز عشق بى‌خبرى؟
اُشتر به شعر عرب در حالت است و طرب
گر ذوق نیست تو را، کژ طبع جانورى : دراخلاق درویشان-گلستان سعدی

 درخت غنچه برآورد و بلبلان مستند
جهان جوان شد و یاران به عیش بنشستند
حریف مجلس ما خود همیشه دل میبرد
علی الخصوص که پیرایه ای بر او بستند
بساط سبزه لگدکوب شد به پای نشاط
ز بس که عارف و عامی به رقص برجستند : سعدی

مژده ی وصل تو کو کز سر جان برخیزم/طایر قدسم و از دام جهان برخیزم
به ولای تو که گر بنده ی خویشم خوانی/از سر خواجگی کون و مکان برخیزم
یا رب از ابر هدایت برسان بارانی/پیشتر زان که چو گردی ز میان برخیزم
بر سر تربت من با می و مطرب  بنشین/ تا به بویت ز لحد رقص کنان برخیزم 
گر چه پیرم تو شبی تنگ در آغوشم کش/ تا سحرگه ز کنار تو جوان برخیزم
روز مرگم نفسی مهلت دیدار بده/تا چو حافظ ز سر جان و جهان برخیزم : حا فظ

 بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست
بگشای لب که قند فراوانم آرزوست
ای آفتاب حسن برون آ دمی ز ابر
کان چهره مشعشع تابانم آرزوست
زین همرهان سست عناصر دلم گرفت
شیر خدا و رستم دستانم آرزوست
جانم ملول گشت ز فرعون و ظلم او
آن نور روی موسی عمرانم آرزوست
زین خلق پرشکایت گریان شدم ملول
آن‌های هوی و نعره مستانم آرزوست
یک دست جام باده و یک دست جعد یار
رقصی چنین میانه میدانم آرزوست: مولوی

 دوش دیدم که ملایک در میخانه زدند
گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند
ساکنان حرم ستر و عفاف ملکوت
با من راه نشین باده ی مستانه زدند
آسمان بار امانت نتوانست کشید
قرعه ی کار به نام من دیوانه زدند
جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه
چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند
شکر ایزد که میان من و او صلح افتاد
صوفیان(حوریان)رقص کنان ساغر شکرانه زدند
آتش آن نیست که از شعله ی او خندد شمع
آتش آن است که در خرمن پروانه زدند
کس چو حافظ نگشاد از رخ اندیشه نقاب
تا سر زلف سخن را به قلم شانه زدند : حافظ

اگر گلاله ی  مشکین ز رخ براندازی
کنند در قدمت عاشقان سراندازی
اگر به رقص درآیی تو سرو سیم اندام
نظاره کن که چه مستی کنند و جانبازی : سعدی

بده ساقی آن می که حال آورد
کرامت فزاید کمال آورد
بده ساقی آن می کز او جام جم
زند لاف بینایی اندر عدم
به من ده که گردم به تایید جام
چو جم آگه از سر عالم تمام
به من ده که بدنام خواهم شدن
خراب می و جام خواهم شدن
مغنی کجایی به گلبانگ رود
به یاد آور آن خسروانی سرود
که تا وجد را کارسازی کنم
به رقص آیم و خرقه بازی کنم : حافظ

خیز و وداعی بکن ایام را
از پس دامن فکن این دام را
مملکتی بهتر ازین ساز کن
خوشتر ازین حجره دری باز کن
چون دل و چشمت به ره آورد سر
ناله و اشکی به ره آورد بر
تا به یکی نم که برین گل زنی
لاف ولی نعمتی دل زنی
گر شتری رقص کن اندر رحیل
ورنه میفکن دبه در پای پیل
طبع نوازان و ظریفان شدند
با که نشینی که حریفان شدند : نظامی

مست شدم تا به خرابات دوش
نعره زنان رقص کنان دردنوش
جوش دلم چون به سر خم رسید
زآتش جوش دلم آمد به جوش
پیر خرابات چو بانگم شنید
گفت درآی ای پسر خرقه پوش
گفتمش ای پیر چه دانی مرا
گفت ز خود هیچ مگو شو خموش
مذهب رندان خرابات گیر
خرقه و سجاده بیفکن ز دوش
قعر دلت عالم بی منتهاست
رخت سوی عالم دل بر بهوش : عطار

ساز طرب عشق که داند که چه ساز است؟
کز زخمه ی آن نه فلک اندر تک و تاز است
آورد به یک زخمه، جهان را همه، در رقص
خود جان و جهان نغمه ی آن پردهنواز است
عالم چو صدایی است ازین پرده، که داند
کین راه چه پرده است و درین پرده چه راز است؟
رازی است درین پرده، گر آن را بشناسی
دانی که حقیقت ز چه دربند مجاز است؟
راهی است ره عشق، به غایت خوش و نزدیک
هر ره که جزین است همه دور و دراز است
مستی، که خراب ره عشق است، درین ره
خواب خوش مستیش همه عین نماز است
در صومعه چون راه ندادند مرا دوش
رفتم به در میکده، دیدم که فراز است
از میکده آواز برآمد ، که عراقی
در باز تو خود را، که در میکده باز است : عراقی

به عزم رقص ، چون در جنبش آید ، نخل بالایش
نماند زنده غیر از نخل ، بند نخل بالایش
عجب عیبی است ، غافل بودن از آغاز رقص او
به تخصیص ، از نخستین جنبش شمشاد بالایش
براندازد ز دل ، بنیاد آرام آن سهی بالا
چو اندازد هوای رقص جنبش ، در سر و پایش
به تکلیف آمد اندر رقص ، اما فتنه کرد آنگه
که میل_ طبع ، بی تکلیف میشد در تماشایش
فشانم بر کدامین جلوهاش جان را ، که پنداری
دگرگون جلوه پردازیست ، هر عضوی ز اعضایش
به رقص آیند در زنجیر زلفش ، محتشم دلها
چو باد_ جلوه بی حد، در سر_ زلف_ سمن سایش : محتشم کاشانی

ازین سیرت نمیترسی که فردا گویدت ایزد
که تو مزدور شیطانی و، دوزخ مزد کار تو
تو ای بیچاره آنگاهی به سختی در حساب افتی
کزین دفتر فرو شویند نقش چون نگار تو
دل بیچارهای راضی نباشد از قضای تو
زن همسایهای آمن نبوده در جوار تو
ز بیدینی تو چون گبری و، زند_ تو سجل تو
ز بیعلمی تو چون گاوی و، نطق_ تو خوار تو
چو باطل را دهی قوت ز بهر ضعف دین حق
تو دجالی درین ایام و، جهل تو حمار تو
کنی دیندار را خواری و دنیا دار را عزت
عزیز تست خوار ما ، عزیز ماست خوار تو
ایا درویش رعناوش ، چو مطرب با سماعت خوش
به نزد رهروان ، بازیست رقص خرس وار تو : سیف فرغانی

هوشم به نگاهی برد، جانانه چنین باید
یک جرعه خرابم کرد، پیمانه چنین باید
در خون، جگرعرفی، می غلتد و می سوزد
در آتش خود رقصد، پروانه چنین باید : عرفی شیرازی

پیش روی تو دلم از سر جان برخیزد
جان چه باشد ؟ ز سر ِ هر دو جهان برخیزد
گر گذاری قدمی بر سر_ خاک_ عاشق
از دل خاک سیه رقص کنان برخیزد
چند در خواب رود بخت من ِ شوریده
وقت آن است که از خواب گران برخیزد
فتنه برخیزد و آن گلبن نو بنشیند
سرو بنشیند و آن سرو روان برخیزد
در میان من و تو پیر هنی مانده حجاب
با کنار آی که آن هم ز میان بر خیزد
گر کنم شرح پریشانی احوال جهان
ای بسا نعره که از پیر و جوان بر خیزد : جهان ملک خاتون

گفت با زنجیر، در زندان شبی دیوانه ای
عاقلان پیداست، کز دیوانگان ترسیده اند
من بدین زنجیر ارزیدم که بستندم بپای
کاش می پرسید کس، کایشان بچند ارزیده اند
کرده اند از بیهشی بر خواندن من خنده ها
خویشتن در هر مکان و هر گذر رقصیده اند
من یکی آئینه ام کاندر من این دیوانگان
خویشتن را دیده و بر خویشتن خندیده اند : پروین اعتصامی

بیا باهم ، در آویزیم و رقصیم
ز گیتی ، دل بر انگیزیم و رقصیم
یکی اندر ، حریم کوچه ی دوست
ز چشمان ، اشک خون ریزیم و رقصیم : اقبال لاهوری

 فرود آیید ای یاران! از آن بام
کف اندر کف زنان و رقص رقصان
نشینید از بر این سطح آرام
که اینجا نیست جز من هیچ انسان
بیایید ای رفیقان وفادار!
من اینجا بهرتان افشانم ارزن
که دیدار شما بهر من زار
به است از دیدن مردان برزن : ملک الشعرای بهار

 نرم نرم از چاک پیراهن ، تنش را بوسه داد
سوختم در آتش غیرت ، ز نیرنگ نسیم
زلق بی آرام او ، از آه من آید به رقص
شعله ی بی تاب ، می رقصد به آهنگ نسیم : رهی معیری

می کشیدی خلق را در راه و می خواندی
آتش دوزخ نصیب کفر گویان باد
هر که شیطان را به جایم بر گزیند او
آتش دوزخ به جانش سخت سوزان باد
آفریدی خود تو این شیطان ملعون را
عاصیش کردی و او را سوی ما راندی
این تو بودی  ‚ این تو بودی کز یکی شعله
دیوی اینسان ساختی در راه بنشاندی
مهلتش دادی که تا دنیا به جا باشد
با سرانگشتان شومش آتش افروزد
لذتی وحشی شود در بستری خاموش
بوسه گردد بر لبانی کز عطش سوزد
هر چه زیبا بود بیرحمانه بخشیدیش
شعر شد  ‚ فریاد شد  ‚ عشق و جوانی شد
عطر گلها شد بروی دشتها پاشید
رنگ دنیا شد فریب زندگانی شد
موج شد بر دامن  مواج رقاصان
آتش می شد درون خم به جوش آمد
آن چنان در جان می خواران خروش افکند
تا ز هر ویرانه بانگ نوش نوش آمد
نغمه شد در پنجه چنگی به خود پیچید
لرزه شد بر سینه های سیمگون افتاد
خنده شد دندان مهرویان نمایان کرد
عکس ساقی شد به جام واژگون افتاد
سحر آوازش در این شب های ظلمانی
هادی گم کرده راهان در بیابان شد
بانگ پایش در دل محراب ها رقصید : فروغ فرخزاد

گفته بودم زندگی زیباست
گفته و ناگفته ای بس نکته ها کاینجاست
آسمان باز، آفتاب زر
باغ های گل، دشت های بی در و پیکر
سر برون آوردن گل از درون برف
تاب نرم رقص ماهی در بلور آب
بوی عطر خاک باران خورده در کهسار
خواب گندمزارها در چشمه مهتاب
آمدن رفتن دویدن ،عشق ورزیدن
در غم انسان نشستن
پا به پای شادمانی های مردم پای کوبیدن
کار کردن کار کردن، آرمیدن : سیاوش کسرایی

آسمان آبی و ابر سپید ، برگهای سبز بید
عطر نرگس ، رقص باد
نغمه و بانگ پرستوهای شاد
خلوت گرم کبوترهای مست
نرم نرمک میرسد اینک بهار
خوش بحال روزگار...
خوش بحال چشمه ها و دشتها
خوش بحال دانه ها و سبزه ها
خوش بحال غنچه های نیمه باز
خوش بحال دختر میخک که میخندد به ناز
خوش بحال جان لبریز از شراب
خوش بحال آفتاب : فریدون مشیری

 این شهر سرد یخ زده در بستر سکوت
جای تو ای مسافر آزرده پای نیست
بند است و وحشت است و درین دشت بی کران
جز سایه ی خموش غمی دیر پای نیست
برگرد از این دیار که هنگام بازگشت
وقتی به سرزمین دگر رو نهی خموش
غیر از سرشک درد نبینی به ارمغان
در کوله بار ابر که افکنده ای به دوش
آنجا برو که لرزش هر شاخه گاه رقص
از خنده سپیده دمان گفت و گو کند
آنجا برو که جنبش موج نسیم و آب
جان را پر از شمیم گل آرزو کند
آنجا که دسته های پرستو سحرگهان
آهنگهای شادی خود ساز می کنند
پروانگان مست پر افشان به بامداد
آزاد در پناه تو پرواز می کنند
آنجا برو که از هر شاخسار سبز
مست سرود و نغمه ی شبگیر می شوی
برگرد ای مسافر از این راه پر خطر
اینجا میا که بسته به زنجیر می شوی : شغیعی کدکنی

 در قفلِ در کلیدی، چرخید
رقصید بر لبانش، لبخندی
چون رقصِ_ آب ، بر سقف
از انعکاسِ_ تابشِ_ خورشید : برگرفته از "ساعت اعدام" سروده ی احمد شاملو

ز شستشوی باران ، صفای گل فزونتر 
کنار چشمه بنشین ، نشاط شستشو کن
جلیقۀ ی  زری را ، ز جامه دان در آور 
گرش رسیده زخمی، به چیرگی رفو کن
ز پول زر به گردن ،  ببند طوقی اما 
به سیم تو نیا رزد ، قیا س با گلو کن
به هفت رنگ شا یان ، یکی پری بیا را ی
ز چا رقد نما یان، د و زلف از د و سو کن
ز گوشه ی خموشی، سه تار کهنه بر کش
سرودی از جوانی ، به پرده جستجو کن
چه بود آن ترانه ؟ بلی ، به یا دم آمد
ترانۀ ی « ز دستم گلی بگیر و بو کن»
سکوت سهمگین را، از این سرا بتا ران
بخوان، برقص، آری، بخند و های و هو کن
سوا ر چون در آید ، در آستا ن خا نه
گلی بچین و با دل ، نثا ر پا ی او کن
سوا ر در سرایت ، شبی به روز آرد
دهت به هرچه فرمان، سر از ادب فرو کن
سحر که حکم قاضی، رود به سنگسا رت
نما ز عا شقی را ، به خون د ل  وضو کن : سیمین بهبهانی

 من منتظر_چنان شبی هستم/مستانه به آشیان من آئی
جنبش فکنی درون هرلحظه/تا چرخش_ رقص راتو بگشائی
آن عطر خوش زنانه ی تو/چون رایحه ی بهشت_ رویائی
آکنده برین فضا و پیرامون/آن جذ به و شور حال وشیدائی : دکتر منوچهر سعا دت نوری

بر قلب_ آن  د یا ر  که  پیوسته یا د_ما ست
د لبسته ما ند ه ا یم که روزی سفر کنیم
در پرتو_ تشعشع_ خورشید_ آن د یا ر
جا ن و روا ن_ خویش ، بسی  تا زه تر کنیم
آ نجا که  قرص_ ما ه  د رخشد  بر ﺁآ سما ن
با صد هزا ر جلوه ،  که حظ_ بصر کنیم
وندر فضای_ یکشب مهتاب_ پر شکوه
رقصان شویم و زمزمه ی_ عشق ، سر کنیم : دكتر منوچهر سعا دت نوری
 

برگرفته از مجموعه سروده های زنجیرها

 xxx

 Happy New Year to You and Yours! May you enjoy peace, good health and an overabundance of happiness

سال نو گلباران و خجسته باد
سالی همراه با رقص و شادمانی، تندرستی و خوشنودی، صلح و آرامش و دوستی

xxx


Share/Save/Bookmark

more from M. Saadat Noury
 
SamSamIIII

فرخه برگرفته از واژۀ فرخيدن فرخسيدن و فرخشيدن

SamSamIIII


 

به چمه رقصيدن که اينجوری که بوش مياد شايد معرب همون واژۀ پارسی پهلوی فرخسيدن باشه .  منو پرفسوري؟.. همينو کم داشتيم که پرفسورمونم کردی :). سال نو به شادي.

http://www.loghatnaameh.com/dehkhodaworddetail-e4f1ee20a2d847408752599b8663e171-fa.html

 

 


divaneh

به به از این شعر تقدیمی

divaneh


خودمانیم دکتر جان، شما هم از کیسه خلیفه تقدیم می کنی ها.

از شوخی گذشته، این حسن انتخاب شما در برگزیدن این شعر زیبا نشانگر وسعت معرفت و آگاهی شما از زبان و ادبیات و فرهنگ پارسی است. با تشکر فراوان برای یک سال آموزش رایگان در محضر شما سالی پر از شادی و شادکامی برای شما و همۀ دوستان عزیز آرزو می کنم.


Ladan Farhangi

Dear SamSamIIII

by Ladan Farhangi on

1. Happy New Year 2011 to you

2. I did not get you. I could not find a correct definition of Farkheh, Ferkheh, and Forkheh in any source unless this

فرخة. [ ف َ خ َ ] (ع اِ) سنان پهن . (منتهی الارب ). سنان عریض . (اقرب الموارد). || مؤنث فَرْخ . ج ، فِراخ . (اقرب الموارد) http://www.loghatnaameh.com/dehkhodaworddetail-2740047b22cb4b748f67b857e5610e92-fa.html

What is it anyhow ?, my Professor SamSam


Monda

دکتر سعادت نوری گرامی‌،

Monda


 

سال نو ی مسیحی‌ را به شما تبریک گفته و از شعرهای اهدایی زیبای شما صمیمانه تشکر می‌کنم.

با بهترین آرزوها

ماندا

 


Shazde Asdola Mirza

Dance all the way to happy new year

by Shazde Asdola Mirza on

 برقص آشفته بر سیم ربابم
شدی چون مست و بی تاب
 چو گل هایی که می لغزند بر آب
 پریشان شو بر امواج شرابم
...

 چو رقص سایه ها در روشنی شو
 چو پای روشنی در سایه ها رو
 گهی زنگی بر انگشتی بیاویز
نوا و نغمه ای با هم بیامیز
...

برقص و شهر را پر های و هو کن
به بر دامن بگیر و یک سبد کن
ستاره دانه چین کن نیک و بد کن
 نظر بر آسمان سوی خدا کن

 سیاوش کسرایی


M. Saadat Noury

یادآوری در مورد واژه ی وشتن

M. Saadat Noury


 

وشتن : جستن . (آنندراج ). رقص کردن . (آنندراج ) (انجمن آرا). رقاصی کردن . (برهان ). رقصیدن . (برهان ). جست وخیز کردن . (ناظم الاطباء). و مخصوصاً آن قسم رقصی که مخصوص دراویش است . (ناظم الاطباء) :
یارم ز در درآمد وشتن کنید وشتن
این خانه را ز وشتن گلشن کنید گلشن : قاسم انوار
http://www.loghatnaameh.com/dehkhodaworddetail-9dc8c0bc5f2d4921b7b74d31fc22750b-fa.html


M. Saadat Noury

دیوانه ی خردمند

M. Saadat Noury


 

با سپاس از یادداشت شاعرانه و محبت آمیز شما ، در پاسخ سروده ای از فروغی بسطامی تقدیم می شود

تا صورت زیبای تو از پرده عیان شد
یک باره پری از نظر خلق نهان شد
گر مطرب عشاق تویی رقص توان کرد
ور ساقی مشتاق تویی مست توان شد
گیسوی دلاویز تو زنجیر جنون گشت
بالای بلاخیز تو آشوب جهان شد: فروغی بسطامی

شاید سروده ی فروغی بسطامی بتواند پاسخی از سوی شما به خانم لادن فرهنگی نیز باشد.

xxx

سال نو گلباران و خجسته باد
سالی همراه با رقص و شادمانی، تندرستی و خوشنودی، صلح و آرامش و دوستی


divaneh

شعر بسیار لطیفی است لادن جان

divaneh


با تشکر بسیار از شما برای این شعر لطیف و پر احساس از شاعرۀ گرانقدر فروغ. یک بار خواندن بسنده نکرد. 


Ladan Farhangi

Thanks divaneh; this is from Ladan to you

by Ladan Farhangi on

کاش بر ساحل رودی خاموش
عطر مرموز گیاهی بودم
چو بر آنجا گذرت می افتاد
به سرا پای تو لب می سودم
کاش چون نای شبان می خواندم
به نوای دل دیوانه تو
خفته بر هودج مواج نسیم
میگذشتم ز در خانه تو
کاش چون پرتو خورشید بهار
سحر از پنجره می تابیدم
از پس پرده لرزان حریر
رنگ چشمان ترا میدیدم
کاش در بزم فروزنده تو
خنده جام شرابی بودم
کاش در نیمه شبی درد آلود
سستی و مستی خوابی بودم
کاش چون آینه روشن میشد
دلم از نقش تو و خنده تو
صبحگاهان به تنم می لغزید
گرمی دست نوازنده تو
کاش چون برگ خزان رقص مرا
نیمه شب ماه تماشا میکرد
در دل باغچه خانه تو
شور من ، ولوله برپا میکرد
کاش چون یاد دل انگیز زنی
می خزیدم به دلت پر تشویش
ناگهان چشم ترا میدیدم
خیره بر جلوه زیبایی خویش
کاش در بستر تنهایی تو
پیکرم شمع گنه می افروخت
ریشه زهد تو  و  حسرت من
 زین گنه کاری شیرین می سوخت
کاش از شاخه سر سبز حیات
گل اندوه مرا می چیدی
کاش در شعر من ای مایه عمر
شعله راز مرا میدیدی: فروغ فرخزاد


divaneh

حال آمدیم

divaneh


دست شما درد نکند دکتر سعادت نوری که این گلچین زیبا ما را چنان حال آورد که نزدیک بود خودمان نیز برقص در آییم. این هم چند بیت از وحشی بافقی.

کو مطرب خوش نغمه که آتش اثر آید

کان نغمه بر آرد که ز جان دود بر آید

آن نغمه که سر می و میخانه کند فاش

تا زاهد پیمانه شکن شیشه گر آید

آن نغمه که چون شعله فروزد به در گوش

از راه نفس بوی کباب جگر آید

آن نغمه که چون گام نهد بر گذر هوش

جان رقص کنان بر سر آن رهگذر آید

وحشی بافقی 

-----------------------

لادن فرهنگی عزیز

از این لطف شما و ذکر نام این حقیر بسیار سپاسگذارم.


M. Saadat Noury

Dear Ms Farah Rusta

by M. Saadat Noury on

 

 با سپاس از یادداشت شاعرانه و محبت آمیز شما در پاسخ سروده ای از سعدی تقدیم می شود

بخت پیروز که با من به خصومت می بود
بامداد از در من رقص کنان بازآمد : سعدی

xxx

سال نو گلباران و خجسته باد
سالی همراه با رقص و شادمانی، تندرستی و خوشنودی، صلح و آرامش و دوستی


M. Saadat Noury

Dear Ms Ladan Farhangi

by M. Saadat Noury on

Thank you for your poetical reminder; please accept this in return

عا شق آن است که بی خویشتن از ذوق سماع
پیش شمشیر بلا رقص کنان می آید: سعدی

xxx

سال نو گلباران و خجسته باد
سالی همراه با رقص و شادمانی، تندرستی و خوشنودی، صلح و آرامش و دوستی


M. Saadat Noury

سام سام گرامی و گرانمایه

M. Saadat Noury


 

با سپاس از یادداشت ادیبانه و محبت آمیز شما در پاسخ سروده ا ی از مولوی تقدیم می شود:

هین بزن دستی که آن شاهد رسد
هان بزن رقصی که لاله می رود : مولوی

بر پایه ی یاد آوری شما، در لغت نامه ی دهخدا نیز چنین می خوانیم:
وشت: خوبی و نیکویی . (ناظم الاطباء). || واحدهای کوچک سپاهیان (در عهد ساسانی ). (فرهنگ فارسی معین از کریستنسن ، ساسانیان ص ۲۱۰  ترجمه چ ۲  ص ۲۳۷ ) (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). || رقص . (برهان ) (فرهنگ فارسی معین ). جست وخیز و رقص . (ناظم الاطباء). رقاصی . (برهان ) (ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین ). پای کوبی . (فرهنگ فارسی معین ). || صفیر. صوت و صدایی که از دهن خارج میکنند دروقتی که آن را منقبض کرده باشند مانند صدایی که در آب دادن به اسب میکنند. (ناظم الاطباء). || حدود مملکت دشمن . || زخم پشت اسب . (ناظم الاطباء).
http://www.loghatnaameh.com/dehkhodaworddetail-45bd0c188e9b45cab17ee9973a843ef8-fa.html

xxx

سال نو گلباران و خجسته باد
سالی همراه با رقص و شادمانی، تندرستی و خوشنودی، صلح و آرامش و دوستی


Farah Rusta

With kind regards to Dr Nouri

by Farah Rusta on

   

به شعر حافظ شیراز می​رقصند و می​نازند

سیه چشمان کشمیری و ترکان سمرقندی                                  


Ladan Farhangi

You missed these good poems by divaneh & mehman

by Ladan Farhangi on

 

سحر می آید و نام مرا دژخیم می خواند/دوباره لحظۀ دیدار می آید

تو را از دور می بینم/دوباره منتظر چون اولین دیدار

طنا ب دار دارد در نسیم صبح می رقصد/دوباره موقع رقص است باز انگار

و می خواهم که من را باز بستایی/نگه کن رقص آخر را

ببین پرواز عاشق را

برای توست این پیچ و خم اندام

نگاهم کن که می رقصم

نگاهم کن که می پیچم

http://iranian.com/main/blog/divaneh-27

فرو ریزد ز هر سو شوق باران

 بر آن گلدان کوکب مَست و رقصان،

 به شمعدانی و سُنبل می دهد جان

 همان باران پاییز غزلخوان،

 پُر از بار است آن گوجه فراوان

 فکنده جلوه در ایوان مهمان

http://iranian.com/main/blog/mehman-22


SamSamIIII

وُشت و فرخه(رقص) در سروده ها

SamSamIIII


 


فرخۀ ان اسپ زرين در کران کوه زار
وُشت ان وُشتاسپ از شادی کنار جويبار

سام سام 2010

 

وُشتاسپ = اسپی به مانند توفان و وشت


مرسی دکتر نوری