البته در طی‌ این سال‌ها اسناد و مقالات زیادی درباره مصدق نوشته شده. هر چند که طرفداران وی اکثرا بر اثر تکرار و کپی یک سری نوشته ها. به راستی‌ نمی‌‌خواهند که حقایق درباره عوام فریبی و توهم مصدق روشن شود و کورکورانه و تعصب آلود، چنان حقانیت محض و قداستی برای او ساخته و پرداخته اند که دیگر شاید شکستن آن بت موهوم در جامعه سنتی‌ و جهان سومی مانند ایران، بسیار سخت به نظر برسد و هر منتقدی را به شدت و با پرّ خاش دست جمعی‌، مورد اتهام و بهتان قرار می‌‌دهند و این عزاداری ۲۸ مرداد و سینه زنی‌ در زیر علم مصدق. همچنان ادامه دارد

کسانی هم که دم از کودتای 28 مرداد میزنند.فراموش میکنند یا نمی دانند که وقتی اکثریت ایرانیان مذهبی از مصدق روی گردان شدند و مرجعیت شیعه یعنی بروجردی و کاشانی بر علیه مصدق موضع گرفتند او سقوط کرد.مصدق وقتی سرنگون شد اب از آب تکان نخورد و ملت اکثریتشان رفتن او برایشان اهمیتی نداشت.زیرا از ناحیه دولت او و حزب توده برای دین و مذهبشان احساس خطر کرده بودند و مرجعیت شیعه به نفع شاه موضع گرفته بود.بگذریم از اینکه ما اصولا در ایران دموکراسی مستقیم نداشتیم و مصدق را مجلس برگزید و دوره مجلس دو ساله بود و مجلس بعدی را مصدق به صورت غیر قانونی تعطیل کرد و نتایج آرا 30 حوزه انتخابیه از جمله مشهد و اصفهان و شیراز را باطل اعلام کرد تا مخالفینش وارد مجلس نشوند و بعد همان مجلس را هم تحمل نکرد .تاریخ موضوعی پیچیده و چند وجهی است و نمیتوان با برداشتن یک موضوع از بسترش آنرا به درستی واکاوی کرد.نظرات احساسی و رگهای گردن متورم گردن هم حقیقت را طلب نمیکند

 مصدق فقط ۲ سال نخست وزیر بود با خطاهای فراوان ... مصدقی که بر خلاف قانون اساسی مجلس را تعطیل کرد و در مدتی هم که باز بود اختیارات قانون گذاری را به زور و با هوچیگری از قوه مقننه سلب کرده بود.انتخابات مجلس هفدهم را بر خلاف قانون در 30 حوزه ی انتخابیه مهم کشور از جمله مشهد و شیراز و اصفهان و کل خوزستان و مازندران و همدان و کردستان و لرستان باطل کرد و با رای اقلیت طرفدار خودش در شرایطی که 55 نماینده مردم را از حضور در مجلس محروم کرده بود مجدد به نخست وزیری رسید.مصدقی که بر خلاف قانون 2 سال در کشور حکومت نظامی برقرار کرد.ایران را به سراشیب سقوط به دامان کمونیسم انداخت.فقر و افلاس را در کشور گستراند و... مصدق شباهت بسیاری به احمدی نژاد دارد.به یک اندازه عوام فریب و عوامگرا به یک میزان هوچی و به یک میزان مخالف با مجلس و قوه مقننه.شخصیت های تاریخی دیو و فرشته نیستند.شخصیت های سیاسی کارنامه دارند و با توجه به کارنامه ی آنها باید دوران حکومتشان را سنجید.