این واقعیتی ساده است. غربی ها توانستند وضعیت دنیای خودشان رو متحول کنند. این شامل کشورهای استعمارگر مثل انگلیس و فرانسه و هلند و اسپانیا و پرتغال و کشورهای غیراستعمارگر مثل بلژیک و سوید و نروژ و سوییس و حتی اتریش و ایتالیا می شود. خاورمیانه ای ها نتوانسته اند٬ به علت بی لیاقتی خودشان هست. مردمانی که با وجود دسترسی به دست آوردهای غربیان (به عبارت دیگر تمامی زندگی امروز ما) از عهده هیچ کاری برنیامده اند به جز لاف زدن و ادعای بیخوی کردن. حتی ژاپن و روسیه هم توانستند٬ ما مردم مسلمان خاورمیانه نتوانستیم٬ چه با نفت چه بی نفت

شاید یکی از دلایل مهم در لیست به احتمال زیاد دور و دراز از دلایل و شرایط موثر در این ناتوانی٬ انکار ضعف و ناکارآمدی ساختارهای فرهنگی و اقتصادی و سیاسی و اجتماعی اصیل و بومی ماست. شاید این قیاس غلطی باشد٬ اما برای مبارزه با یک مشکل مثل اعتیاد یا تنبلی٬ در خیلی از موارد اولین قدم قبول این است که ما دچار مشکل هستیم. متاسفانه٬ توهم خودبزرگ بینی که دین و عظمت تاریخی واقعی یا خیالی ما برایمان ایجاد میکند٬ مانع بزرگی است برای پذیرش اینکه شاید آنچه غرب دارد پر از ایراد و مشکلات باشد٬ اما آنچه ما داریم پر از ایراد و مشکل نیست٬ خودش ایراد و مشکل است. فرهنگ و دین ما را اگر به عنوان نرم افزاری که به موجودی پیچیده به نام انسان هویتی به نام ایرانی می سازد٬ پر از ایراد نیست٬ خودش ایراد است. چگونه می توان با فرهنگ و دین یه کشور درافتاد؟ آنهم در وضعیتی که با وجود نارضایتی جمعی٬ جماعت ناراضی از زیر علم یک اصالت طلب به زیر علم اصالت طلب دیگری پناه می برد که به آنها قصه واقعیت زمان پیامبر و واقعیت دینشان را می گوید

منم فکر نمی کنم دلیل ژنتیک باشه، در مورد شرایط محیطی هم قطعا کسی نمی تونه منکر اهمیت و نقش حیاتیشون بشه، ولی در کنار تمام اینها، عنصر خرد و اراده انسانی هم هست که باید وضع رو بهبود بده. الان ما در عصری هستیم که از لحاظ آموزش و امکانات آموزشی در تمام طول تاریخ رقیبی نداره. اینکه ملتی با این همه امکانات، با دسترسی ساده و تقریبا مجانی به تجربیات و دست آوردهای ملتهای موفق و با وجود منابع ثروت، هنوز اندر خم کوچه اول هست رو می شه تا حد زیادی به گردن مردمی دونست که به دنبال یادگرفتن و آگاه شدن و انسان شدن نیستند

نوشته از حواس پرت