هر چه غزل که سلیمانی گفت
هر چه ترانه که داوودی خواند
هر چه مرارت که مجنونی دید
هرنقش شیرین که فرهادی کند
قربان چرخاندن یک نگاهت

هر فکر زیبا که سقراطی کرد
هر پند عالی که بودایی داد
هر داد یاهو که مولانایی زد
هر چه گنوکی که حلاجی کرد
بیتی نه ازشعر چشم سیاهی

هر حاصل خاش که بارانی شه
هر حس پاکی که انسانی شه
هر چه خوبن هر چه از بین نآره
هر چه که هستن هر چه جا میشه
بریده تن چشم براته

هر شعر تازه که آوازوم کرد
هر راه ممکن که آغازوم کرد
هر چه دلم داد هر چه جانوم کرد
هر چه در بسته که وازوم کرد
آخر نرسیدم به جلوه گاهی