Advertise here

کودکان اعدامی دهه60

Balatarin

جان مادرتون و ترو به مقدساتی که قبول دارید اگر بخاطر طولانی بودن این مقاله رو نمیخونید حداقل به اشتراک بگذارید!! **************************************** درليست دههاهزارنفري اعدام شدگان سياسي دهه 60، يك اعدامي هست كه به تنهايي ميزان خشونت جمهوري اسلامي است، او كوچكترين واحد اعدامي است، واحد كشتار است. او نفيسه اشرف جهاني، كودك دبستاني است، كه به جرم محاربه با خدا در دادگاه اسلامي، محكوم به مرگ شد و جلوي جوخه اعدام تيرباران. اين اعدام به تنهايي درعقل نمي گنجيد، واپس زده مي شود. او در ده سالگي زني است در ليست حدود 2000 نفري اعداميان سياسي زن. كه اين خود نه قرينه اي در تاريخ ايران دارد و نه در تاريخ جهان مدرن. نه با عرف قابل توضيح است نه با شرع. برادركشي و پدركشي با گوشمان آشنا بود، پسر كشي سابقه اش به اسطوره مي رسيد و در تاريخ هي تكرار مي شد. کودکان اعدامی دهه60 كشتن دختر بچه ها، زنان و مادران را نه شنيده و نه خوانده بوديم، جمهوري اسلامي رسمش كرد با اعدام بيش از 1500 دختر و زن در فاصله سالهاي 60 و 64. فقط در اين ليست كه كامل هم نيست، در كنار نفيسه اشرف جهاني ده ساله، مريم اسدي يازده ساله، افسانه فارابي دوازده ساله، جزو 9 دختر بچه اعدام شده زير 13 سال اند. فاطمه جبارزاده انصاري، شهلا قرباني، فاطمه ساجدي، سه دختر بچه سيزده ساله، جزو 22 دختر بچه اعدام شده بين 13 و پانزده سال اند. نسرين نوري ماني 15 ساله، فرزانه صبوري و مريم صدرالاشراف هفده ساله (هر سه حاق آويز شده)، جزو 187 دختر نو جوان اعدامي زير 18 سال اند. خطيب شهيدي دختر نوجوان 15 ساله به ميدان اعدام نرسيد، او زير شكنجه كشته شد، او جزو 60 زني است كه زير شكنجه به قتل رسيدند. جنين هشت ماهه طاهره آقا خان مقدم در شكم مادرش تير باران شد، طاهره آقاخان مقدم، يكي است در ليست 47 نفري زنان حامله اعدام شده دراين ليست. سكينه محمدي اردحالي 70 ساله، مادر نه فرزند از اعدام شدگان بالاي 70 سال است. جوانترين اعدامي در اين ليست ده ساله بود. نفيسه جوانترين كودك اعداميست، جوانترين اعدامي زن و جوانترين محارب با خداست در ليست دهها هزار نفري اعدام هاي سياسي.  اعدام ها ي جمهوري اسلامي در سال 60 تا 64 بي مثال بود، اما نه در تعداد. كشتار بخش وسيعي از رهبران، كادر ها و هواداران سازمان هاي سياسي، كشتار كمونيست ها يا كه كشتار مخالفان سياسي يا مخالفان عقيدتي و مذهبي و همه اين ها رويهم، حقيقت است، ولي بي مثال نيست. دادگاه ها و احكام شرعي هم به خودي خود ويژگي نبود. ويژگي در اعدام دختر بچه، در اعدام نفيسه بود كه او را با قوانين شرع، در خود روز قيامت هم نمي شد محكوم كرد. ويژگي در نمايش جسد اعدامي نبود. سال 2006 با نمايش جسد صدام در بالاي دار و پائين دار، از نيم رخ و از روبرو به سال 2007 گذر كرد . ويژگي در ممنوعيت بدن اعدامي بود. جسد نفيسه را اگر مي خواستيد هم نمي توانستيد ببينيد. او مثل همه زنان سياسي در سال هاي 60 تا 64 و 67 بي چهره، پوشيده دراونيفورم زندانبانانش، درچادر سياه به قتلگاه برده شد، مثل همه زنان ديگر محارب عليه خدا، و همراه هزاران دختر و زن، متهمين به جنايت عليه عفاف. در آنجا بود كه تفكيك زنداني سياسي از غير سياسي ، اخلاقي از عقيدتي و مذهبي بي معني شد. نفيسه جزو انبوهي، ليست شده و ليست نشده، از اعدامي هاست، كه زير چادر سياه، كه رنگ خون هم به آن نمي نشيند به قتل رسيده اند. او جزو محكوميني است كه نمايش اعدامشان در ملا عام، تنها، نمايش به اهتزاز در آوردن پرچم جمهوري اسلامي است. نگاه كنيد به نمايش چادري بر دار جرثقيل كه همواره تكرار مي شود. مال ديروز يا براي فردا، در اين جا يا در آنجا.  کشتن دختر بچه ها، زنان و مادران را نه شنيده و نه خوانده بوديم، جمهوري اسلامي رسمش كرد با اعدام بيش از 1500 دختر و زن در فاصله سالهاي 60 و 64. فقط در اين ليست كه كامل هم نيست، در كنار نفيسه اشرف جهاني ده ساله، مريم اسدي يازده ساله، افسانه فارابي دوازده ساله، جزو 9 دختر بچه اعدام شده زير 13 سال اند.  فاطمه جبارزاده انصاري، شهلا قرباني، فاطمه ساجدي، سه دختر بچه سيزده ساله، جزو 22 دختر بچه اعدام شده بين 13 و پانزده سال اند. نسرين نوري ماني 15 ساله، فرزانه صبوري و مريم صدرالاشراف هفده ساله (هر سه حاق آويز شده)، جزو 187 دختر نو جوان اعدامي زير 18 سال اند.  خطيب شهيدي دختر نوجوان 15 ساله به ميدان اعدام نرسيد، او زير شكنجه كشته شد، او جزو 60 زني است كه زير شكنجه به قتل رسيدند. جنين هشت ماهه طاهره آقا خان مقدم در شكم مادرش تير باران شد، طاهره آقاخان مقدم، يكي است در ليست 47 نفري زنان حامله اعدام شده دراين ليست.  سكينه محمدي اردحالي 70 ساله، مادر نه فرزند از اعدام شدگان بالاي 70 سال است. جوانترين اعدامي در اين ليست ده ساله بود. نفيسه جوانترين كودك اعداميست، جوانترين اعدامي زن و جوانترين محارب با خداست در ليست دهها هزار نفري اعدام هاي سياسي. ***************************************************** اعدام ها ي جمهوري اسلامي در سال 60 تا 64 بي مثال بود، اما نه در تعداد. كشتار بخش وسيعي از رهبران، كادر ها و هواداران سازمان هاي سياسي، كشتار كمونيست ها يا كه كشتار مخالفان سياسي يا مخالفان عقيدتي و مذهبي و همه اين ها رويهم، حقيقت است، ولي بي مثال نيست. دادگاه ها و احكام شرعي هم به خودي خود ويژگي نبود. ويژگي در اعدام دختر بچه، در اعدام نفيسه بود كه او را با قوانين شرع، در خود روز قيامت هم نمي شد محكوم كرد  . در اين سال ها، به ويژه در سال ۱۳۵۹، ده ها تن از خلبانان نيروی هوايی، همافران و افسران و درجه داران ارتش نيز به اتهام تدارک کودتا عليه حکومت اسلامی اعدام شدند. محاکمه ی ناعادلانه ی اين افراد که مورد شکنجه های وحشيانه قرار گرفته بودند نيز منطبق با قوانين قضايی و حقوق بين المللی نبود.  در کشتار اين سال ها سبعانه ترين رفتار با اسيران و قربانيان روا داشته شد:  «….گونی کهنه و کثيف و چرک‌آلود ديگری را آوردند و اين بار معلم و پزشک، نخستين زن مدير کل، نخستين زن وکيل مجلس شورای ملی، نخستين بانوی معاون وزير و نخستين زن وزير و مبارز راستين راه آزادی و تساوی حقوق زنان را به زور در گونی کردند و برای آن که دست و پايی نزند، طنابی را بر پاهای او بستند و طناب ديگری را از روی گونی به دور گردن او پيچيدند و او را به درخت اعدام آويزان کردند. طناب دار را که بالا کشيدند، طناب پاره شد و فرخ‌رو پارسای، در فاصله يک متری به زمين افتاد. حالا ديگر به کلی از حال رفته و بی‌هوش شده بود. طناب را از سر و رو و بدن او باز کردند و او را به داخل حياط بردند و در کنار حوض کثيف و آب خزه گرفته‌ای مشتی آب بر سر و روی او زدند و مجددا او را به هوش آوردند.  خانم پارسای که به هوش آمد نفسی به راحتی کشيد و تصور می‌کرد… با پاره شدن طناب بی‌گناهی او نيز به اثبات رسيده و مورد لطف خداوندی قرار گرفته است. کمی آرام گرفته بود و ديگر گريه و زاری و ناله هم نمی‌کرد. پس از گذشت نزديک به يک ربع ساعت مجددا او را به محل قتلگاه بردند. کارش به جنگ تن به تن کشيده بود. اين بار سيم قطور و مقاوم بکسل آوردند و به بالای درخت بستند و سپس سيم دار را بر گردن فرخ‌رو پارسای انداختند و چند جعبه خالی پپسی را زير پای او گذاردند و دقايقی بعد يکی از دژخيمان مرگ لگد محکمی به جعبه‌ها زد و جعبه‌ها را از زير پای خانم پارسای به گوشه‌ای پرتاب کرد…»  ساعت يک و نيم صبح روز ۱۸ ارديبهشت ۱۳۵۹ بود. سه تير خلاص بر پيکر بی‌جان وی شليک شد.» (خاطرات و دست‌نوشته‌های فرخ‌رو پارسای نوشته منصوره پيرنيا )  کشتار اين سال ها به فتوی و فرمان و رهنمود آيت الله خمينی انجام شد.  اعدام های زنان: از سال ۱٣۶۰ تا سال ۶٣ غروب و یا صبح زود و روز یکشنبه یا چهارشنبه و دوشنبه یا سه شنبه ۵ شنبه به جز جمعه زندانیان شاهد ان بودند که زنان زندانی از( ۱۴ ساله تا ۷۰ ساله) اکثریتشان زنان بسیار جوان شامل می شد.در پشت بلند گو اتاق های بند نامشان می خواندند. آنها را می رفتند. رفتنی بی بازگشت اعدام می نمودند بنا به شواهد مختلف، در بین این اعدامیان، چند زن حامله هم وجود داشت  اعدام زندانیان سیاسی در تابستان ۱٣۶۷:واقعه‌ای بود که طی آن عده بسیاری از زندانیان سیاسی در زندان‌های جمهوری اسلامی در ایران در ماه‌های مرداد و شهریور ١٣۶٧ اعدام شدند. به طور کلی جرم زندانیان همکاری با سازمان‌های مخالف جمهوری اسلامی سازمان مجاهدین خلق همچنین طیف‌های مختلف گروه‌های چپ و بودتعداد قربانیان این واقعه نزد مراجع مختلف متفاوت است. بیشتر اعدام‌شدگان زندان‌های تهران در واقعهٔ تابستان ۶۷ در گورهای دسته‌جمعی گورستان خاوران به خاک سپرده‌شدند .  منبع : خاطرات فرخ رو پارسای نوشته ی منصوره پیر نیا ، ایرج مصداقی ، لیست اعدام شدگان کانون حقوق بشر

جان مادرتون و ترو به مقدساتی که قبول دارید اگر بخاطر طولانی بودن این مقاله رو نمیخونید حداقل به اشتراک بگذارید!!

 

 درليست... دههاهزارنفري اعدام شدگان سياسي دهه 60، يك اعدامي هست كه به تنهايي ميزان خشونت جمهوري اسلامي است، او كوچكترين واحد اعدامي است، واحد كشتار است. او نفيسه اشرف جهاني، كودك دبستاني است، كه به جرم محاربه با خدا در دادگاه اسلامي، محكوم به مرگ شد و جلوي جوخه اعدام تيرباران. اين اعدام به تنهايي درعقل نمي گنجيد، واپس زده مي شود. او در ده سالگي زني است در ليست حدود 2000 نفري اعداميان سياسي زن. كه اين خود نه قرينه اي در تاريخ ايران دارد و نه در تاريخ جهان مدرن. نه با عرف قابل توضيح است نه با شرع. برادركشي و پدركشي با گوشمان آشنا بود، پسر كشي سابقه اش به اسطوره مي رسيد و در تاريخ هي تكرار مي شد. کودکان اعدامی دهه60 كشتن دختر بچه ها، زنان و مادران را نه شنيده و نه خوانده بوديم، جمهوري اسلامي رسمش كرد با اعدام بيش از 1500 دختر و زن در فاصله سالهاي 60 و 64. فقط در اين ليست كه كامل هم نيست، در كنار نفيسه اشرف جهاني ده ساله، مريم اسدي يازده ساله، افسانه فارابي دوازده ساله، جزو 9 دختر بچه اعدام شده زير 13 سال اند. فاطمه جبارزاده انصاري، شهلا قرباني، فاطمه ساجدي، سه دختر بچه سيزده ساله، جزو 22 دختر بچه اعدام شده بين 13 و پانزده سال اند. نسرين نوري ماني 15 ساله، فرزانه صبوري و مريم صدرالاشراف هفده ساله (هر سه حاق آويز شده)، جزو 187 دختر نو جوان اعدامي زير 18 سال اند. خطيب شهيدي دختر نوجوان 15 ساله به ميدان اعدام نرسيد، او زير شكنجه كشته شد، او جزو 60 زني است كه زير شكنجه به قتل رسيدند. جنين هشت ماهه طاهره آقا خان مقدم در شكم مادرش تير باران شد، طاهره آقاخان مقدم، يكي است در ليست 47 نفري زنان حامله اعدام شده دراين ليست. سكينه محمدي اردحالي 70 ساله، مادر نه فرزند از اعدام شدگان بالاي 70 سال است. جوانترين اعدامي در اين ليست ده ساله بود. نفيسه جوانترين كودك اعداميست، جوانترين اعدامي زن و جوانترين محارب با خداست در ليست دهها هزار نفري اعدام هاي سياسي. اعدام ها ي جمهوري اسلامي در سال 60 تا 64 بي مثال بود، اما نه در تعداد. كشتار بخش وسيعي از رهبران، كادر ها و هواداران سازمان هاي سياسي، كشتار كمونيست ها يا كه كشتار مخالفان سياسي يا مخالفان عقيدتي و مذهبي و همه اين ها رويهم، حقيقت است، ولي بي مثال نيست. دادگاه ها و احكام شرعي هم به خودي خود ويژگي نبود. ويژگي در اعدام دختر بچه، در اعدام نفيسه بود كه او را با قوانين شرع، در خود روز قيامت هم نمي شد محكوم كرد. ويژگي در نمايش جسد اعدامي نبود. سال 2006 با نمايش جسد صدام در بالاي دار و پائين دار، از نيم رخ و از روبرو به سال 2007 گذر كرد . ويژگي در ممنوعيت بدن اعدامي بود. جسد نفيسه را اگر مي خواستيد هم نمي توانستيد ببينيد. او مثل همه زنان سياسي در سال هاي 60 تا 64 و 67 بي چهره، پوشيده دراونيفورم زندانبانانش، درچادر سياه به قتلگاه برده شد، مثل همه زنان ديگر محارب عليه خدا، و همراه هزاران دختر و زن، متهمين به جنايت عليه عفاف. در آنجا بود كه تفكيك زنداني سياسي از غير سياسي ، اخلاقي از عقيدتي و مذهبي بي معني شد. نفيسه جزو انبوهي، ليست شده و ليست نشده، از اعدامي هاست، كه زير چادر سياه، كه رنگ خون هم به آن نمي نشيند به قتل رسيده اند. او جزو محكوميني است كه نمايش اعدامشان در ملا عام، تنها، نمايش به اهتزاز در آوردن پرچم جمهوري اسلامي است. نگاه كنيد به نمايش چادري بر دار جرثقيل كه همواره تكرار مي شود. مال ديروز يا براي فردا، در اين جا يا در آنجا. کشتن دختر بچه ها، زنان و مادران را نه شنيده و نه خوانده بوديم، جمهوري اسلامي رسمش كرد با اعدام بيش از 1500 دختر و زن در فاصله سالهاي 60 و 64. فقط در اين ليست كه كامل هم نيست، در كنار نفيسه اشرف جهاني ده ساله، مريم اسدي يازده ساله، افسانه فارابي دوازده ساله، جزو 9 دختر بچه اعدام شده زير 13 سال اند. فاطمه جبارزاده انصاري، شهلا قرباني، فاطمه ساجدي، سه دختر بچه سيزده ساله، جزو 22 دختر بچه اعدام شده بين 13 و پانزده سال اند. نسرين نوري ماني 15 ساله، فرزانه صبوري و مريم صدرالاشراف هفده ساله (هر سه حاق آويز شده)، جزو 187 دختر نو جوان اعدامي زير 18 سال اند. خطيب شهيدي دختر نوجوان 15 ساله به ميدان اعدام نرسيد، او زير شكنجه كشته شد، او جزو 60 زني است كه زير شكنجه به قتل رسيدند. جنين هشت ماهه طاهره آقا خان مقدم در شكم مادرش تير باران شد، طاهره آقاخان مقدم، يكي است در ليست 47 نفري زنان حامله اعدام شده دراين ليست. سكينه محمدي اردحالي 70 ساله، مادر نه فرزند از اعدام شدگان بالاي 70 سال است. جوانترين اعدامي در اين ليست ده ساله بود. نفيسه جوانترين كودك اعداميست، جوانترين اعدامي زن و جوانترين محارب با خداست در ليست دهها هزار نفري اعدام هاي سياسي. ***************************************************** اعدام ها ي جمهوري اسلامي در سال 60 تا 64 بي مثال بود، اما نه در تعداد. كشتار بخش وسيعي از رهبران، كادر ها و هواداران سازمان هاي سياسي، كشتار كمونيست ها يا كه كشتار مخالفان سياسي يا مخالفان عقيدتي و مذهبي و همه اين ها رويهم، حقيقت است، ولي بي مثال نيست. دادگاه ها و احكام شرعي هم به خودي خود ويژگي نبود. ويژگي در اعدام دختر بچه، در اعدام نفيسه بود كه او را با قوانين شرع، در خود روز قيامت هم نمي شد محكوم كرد . در اين سال ها، به ويژه در سال ۱۳۵۹، ده ها تن از خلبانان نيروی هوايی، همافران و افسران و درجه داران ارتش نيز به اتهام تدارک کودتا عليه حکومت اسلامی اعدام شدند. محاکمه ی ناعادلانه ی اين افراد که مورد شکنجه های وحشيانه قرار گرفته بودند نيز منطبق با قوانين قضايی و حقوق بين المللی نبود. در کشتار اين سال ها سبعانه ترين رفتار با اسيران و قربانيان روا داشته شد: «….گونی کهنه و کثيف و چرک‌آلود ديگری را آوردند و اين بار معلم و پزشک، نخستين زن مدير کل، نخستين زن وکيل مجلس شورای ملی، نخستين بانوی معاون وزير و نخستين زن وزير و مبارز راستين راه آزادی و تساوی حقوق زنان را به زور در گونی کردند و برای آن که دست و پايی نزند، طنابی را بر پاهای او بستند و طناب ديگری را از روی گونی به دور گردن او پيچيدند و او را به درخت اعدام آويزان کردند. طناب دار را که بالا کشيدند، طناب پاره شد و فرخ‌رو پارسای، در فاصله يک متری به زمين افتاد. حالا ديگر به کلی از حال رفته و بی‌هوش شده بود. طناب را از سر و رو و بدن او باز کردند و او را به داخل حياط بردند و در کنار حوض کثيف و آب خزه گرفته‌ای مشتی آب بر سر و روی او زدند و مجددا او را به هوش آوردند. خانم پارسای که به هوش آمد نفسی به راحتی کشيد و تصور می‌کرد… با پاره شدن طناب بی‌گناهی او نيز به اثبات رسيده و مورد لطف خداوندی قرار گرفته است. کمی آرام گرفته بود و ديگر گريه و زاری و ناله هم نمی‌کرد. پس از گذشت نزديک به يک ربع ساعت مجددا او را به محل قتلگاه بردند. کارش به جنگ تن به تن کشيده بود. اين بار سيم قطور و مقاوم بکسل آوردند و به بالای درخت بستند و سپس سيم دار را بر گردن فرخ‌رو پارسای انداختند و چند جعبه خالی پپسی را زير پای او گذاردند و دقايقی بعد يکی از دژخيمان مرگ لگد محکمی به جعبه‌ها زد و جعبه‌ها را از زير پای خانم پارسای به گوشه‌ای پرتاب کرد…» ساعت يک و نيم صبح روز ۱۸ ارديبهشت ۱۳۵۹ بود. سه تير خلاص بر پيکر بی‌جان وی شليک شد.» (خاطرات و دست‌نوشته‌های فرخ‌رو پارسای نوشته منصوره پيرنيا ) کشتار اين سال ها به فتوی و فرمان و رهنمود آيت الله خمينی انجام شد. اعدام های زنان: از سال ۱٣۶۰ تا سال ۶٣ غروب و یا صبح زود و روز یکشنبه یا چهارشنبه و دوشنبه یا سه شنبه ۵ شنبه به جز جمعه زندانیان شاهد ان بودند که زنان زندانی از( ۱۴ ساله تا ۷۰ ساله) اکثریتشان زنان بسیار جوان شامل می شد.در پشت بلند گو اتاق های بند نامشان می خواندند. آنها را می رفتند. رفتنی بی بازگشت اعدام می نمودند بنا به شواهد مختلف، در بین این اعدامیان، چند زن حامله هم وجود داشت اعدام زندانیان سیاسی در تابستان ۱٣۶۷:واقعه‌ای بود که طی آن عده بسیاری از زندانیان سیاسی در زندان‌های جمهوری اسلامی در ایران در ماه‌های مرداد و شهریور ١٣۶٧ اعدام شدند. به طور کلی جرم زندانیان همکاری با سازمان‌های مخالف جمهوری اسلامی سازمان مجاهدین خلق همچنین طیف‌های مختلف گروه‌های چپ و بودتعداد قربانیان این واقعه نزد مراجع مختلف متفاوت است. بیشتر اعدام‌شدگان زندان‌های تهران در واقعهٔ تابستان ۶۷ در گورهای دسته‌جمعی گورستان خاوران به خاک سپرده‌شدند . منبع : خاطرات فرخ رو پارسای نوشته ی منصوره پیر نیا ، ایرج مصداقی ، لیست اعدام شدگان کانون حقوق بشر

Balatarin

Comments 13 Pending 0

Sort comments:
Milan

Milan

بزرگترین آرزوی من بعد از رهأیه ایران تشکیل دادگاههای مثل نورنبرگ برای رسیدگی به این جنایات است. فقط چنان وقتی‌ است که ارواح این عزیزان و قلوب بازماندگانشان آرام خواهد گرفت

MRX2412

MRX2412

Thanks for posting this. The so called Golden era of Imam that Moussavi and his body Karoubi keeps talking about. Makes your blood boil reading all this. the fact that those guys missing that period, well that tells you a boat load about their characters.............
We are nation a "faramoushkar" which explains why keep falling from one disaster to another.
Some one really need to explain to me what kind of a person executes a teenager.

maziar58

maziar 58 Maziar

نظري نيست
جز پاك كردم قطرها اشك از چشمانم.

maziar58

maziar 58 Maziar

نظري نيست
جز پاك كردم قطرها اشك از چشمانم.

MohammadAla

Mohammad Ala محمد علاء Mohammad Ala is an Iranian Professor of Operations Management who has taught at various universities worldwide. He is passionate about Iran's heritage and has spent many years to preserve it. He has produced three films in Iran and one of them (Immortality) won an International Film Award (Grand Prix) in Italy in June 2013.

این مقالعه باعث ناراحتی من شد. قوانین بین الملل بایستی رعایت میشد

Teerdaad

Teerdaad

And the "reformists" including Rohani and Khatami, fully supported and are accomplices of Khomeini's sadistic thirst for blood, which was implemented by likes of Beheshti, Rafsanjani, and Khamenei, and of course Lajevardi, butcher of Evin who was eulogized by Khatami after his assasination in 1998.

Roozbeh_Gilani

Roozbeh_Gilani "Personal business must yield to collective interest."

These heinous acts, murder of our country’s young children, by the islamist rulers of our country, are indeed deep wounds – very fresh, 30 to 20 years ago- on our people’s psyche which could only start healing when the perpetrators are brought to justice. Fortunately almost all of the perpetrators are still well and alive . Mostly turned "Reformist". Some like Mousavi, Karoubi and Rafsanjani's children are getting a very mild taste of what they /their parents dished out to our nation for the past thirty years. Call it a self inflicted Karma if you wish! Rafsanjani's Daughter, in a letter this week to President Obama asking for the sanctions to be lifted, even elevated herself to the level of "Political prisoner". Wow, some political prisoners!!!!

I know personally of two older kids , 14 and 15 who were snatched from the school I was attending at narmak neighbourhood of Tehran. Their crimes? They had some leaflets from Mojahjedin Khalgh (MKO) organization. They were kept in prison until 1989, when they were executed along with tens of thousands of other left wing prisoners during the mass murder of Iran’s political prisoners. Who was the presiding “judge “ during this shameful act of genocide of our country’s best and bravest? No other that Mullah Poor mohamadi, just recently nominated by the so called “reformist president elect!!!!” (I count three inconsistencies in that title!) as the “Justice Minister”!

Zendanian

Zendanian An injury to one is an injury to all.

فرخ‌رو پارسا
فَرُّخ‌رو پارسای(۱۳۰۱-۱۳۵۹) نخستین زن ایرانی بود که در دوران حکومت پهلوی به مقام وزارت رسید و نیز نخستین نماینده زن مجلس شورای ملی بود. پست وی وزارت آموزش و پرورش ایران در کابینه دوم و سوم امیرعباس هویدا بود.

پس از انقلاب ۱۳۵۷ خورشیدی، وی با اتهاماتی چون: «حیف و میل اموال بیت المال و ایجاد فساد در وزارت آموزش و پرورش و کمک به نشو و نمای فحشا در آموزش و پرورش و همکاری موثر با ساواک و اخراج فرهنگیان انقلابی از وزارت فرهنگ ایران و غیره...»[۶] در دادگاه انقلاب اسلامی شعبه تهران به ریاست صادق خلخالی محاکمه شد و به عنوان «مفسد فی الارض» (عامل فساد بر روی زمین) در تاریخ ۱۸ اردیبهشت سال ۱۳۵۹ برابر با ۸ مه سال ۱۹۸۰ اعدام گردید.