Advertise here

Excruciating refugee life in Turkey


Refugees in Turkey are grappling with shortages and deficiencies; which made their life so difficult in a way that they cannot bear it. Refugees are deprived of their basic and most obvious human needs in the country.

Processing of asylum cases, registration time, interview appointment and refugee acceptance take too long and there is a long line waiting to get to the destination country (third country); all of these issues provide many problems for refugees and asylum seekers.

The first violation of human rights is by the hands of the UNHCR Office. Questioning refugees’ attitudes and opinions during the time of registration is a human rights violation. Article 18 of the Universal Declaration of Human Rights states that everyone has the right of freedom of thought, conscience and religion.

Lack of supporting law for asylum seekers and refugees, and the lack of recreational and educational facilities for infants make the life of asylum seekers all the much more difficult. This issue is considered in article 24 of the Universal Declaration of Human Rights.

The first paragraph of article 26 of the Universal Declaration of Human Rights, explicitly points to educational services.
After many years, insurance is provided for asylum seekers. Lack of attention and care for the situation of sick refugees, asylum seekers and elderly people who need medical attention; along with the lack of medical facilities and health care for life-threatening illnesses such as cancer, imperils the well-being of refugees and asylum seekers.


Also of note, asylums are not entitled to any protection for housing; yet article 25 of declaration refers to the right for housing.

Asylum seekers have no right to have property. They cannot even buy a phone SIM card. This issue has been referred in Article 17 of the Universal Declaration of Human Rights. 

Refugees in Turkey do not have the right to have a job. So they have to work in/as labor work (Black work) and this results in a dire situation. Working hours are 10 to 15 hours a day, without monthly leave and unfair wages which make their lives terrible. Article 23 of the Universal Declaration of Human Rights is referring to this issue.

And there is a point which is not a problem, but it is a disaster; and is a crime against humanity. Due to a lack of legal protection for asylum seekers, sometimes employers misuse this issue and this sadly becomes a source of sexual abuse. 

Because of the lack of rights for refugees to work and the illegal nature of their work, there are a lot of employers who simply choose to not pay.

Asylum seekers do not have labor insurance, and if the police is informed of this, they will fine the asylum seeker.

There is no financial assistance for the asylum seeker. Only after acceptance as a refugee, in certain circumstances and based on unprincipled choices, a very small amount of monthly financial assistance is given to a few numbers of refugees; which unfortunately is not even covering half of house rental.

Having beliefs like Christianity, Baha’is, atheism or communism, are additional concerns for many asylum seekers. The asylum seekers often suffer from humiliating behavior from Turk and Muslim citizens; insults directed at their nationality, creed and faith by Turkish citizens are some of the other problems for those living in this country.

Job, physical, psychological and financial insecurity are other concerns and problems of refugees and asylum seekers; addressed in Article 22 of the Universal Declaration of Human Rights.

Some of UNHCR’s lawyer create an unsafe atmosphere by asking irrelevant questions with prejudicel such as, about being Atheist or Christian – which puts the refugee in a predicament and pain.


Several cases have been reported about refugee women who were raped and sexually abused, and unfortunately, for fear of their honor, they refused to report or complain.

Regarding the article 13 of the Universal Declaration of Human Rights about the right to move and travel in the country, asylum seeker and refugees can only travel to other cities for the purpose of official works and interviews.

Despite all these problems, in case of any protests, sit-ins and hunger strikes by the refugees, not only do the officials not care to solve the problems, but the protesters are exiled to cities with bad weather and inappropriate geographical conditions. This is while article 20 of the Universal Declaration of Human Rights refers to the formation of peaceful protest.

The UN has sadly has no effective action(s) regarding any of these issues so far. Turkey is positioned strategically in terms of geographical location and asylum seekers from Iran, Iraq, Syria, Afghanistan and Pakistan come to this country.



Comments 17 Pending 0

Sort comments:


Israel/Palestine conflict blog has 130 posts; while this Iranian refugee blog has 2 posts so far! Wow!
Honestly speaking, some of the Iranian refugees are even more unfortunate than the refugees in Turkey! 2 Iranian refugees got on the doomed Malaysian Airline MH 370, God knows where the plane is! Some Iranian refugees lost their lives on their way to Christmas Island on Dec 16, 2010. Their ferry smashed into rocks! There are videos on you-tube, but it is too hard to watch! I think if these people were happy in their homeland, they would not risk their lives to go somewhere else! Iranian authorities are too busy with different things, like building apartments in Venezuela, supporting Palestinians unconditionally, fighting ISIS in Iraq, & helping Hezbollahs, etc......they don't have the resources left to take good care of their own people and homeland. That is why Iranian refugees are languishing in Turkey, Urmia lake is drying up, and critically endangered Asiatic Cheetahs are about to become extinct!
If my post is removed, that is ok! I don't take myself seriously anyway! I can write different one, I got 2 weeks off! Yeah!


iraj khan Peace Is The Way

It's a disaster being a refugee in Turkey. It goes all the way back to 1980's. I have had young family members who lived as refugee before being able to leave Turkey. It's harsh and heartless where every one is for himself and the Turkish authorities against all.


Hoshang Tarehgol An injury to one is an injury to all.

There have been a number of community based Iranian Refugee support networks & organizations in the past three decades. These community based organizations & networks have successfully assisted hundreds & thousands of Iranian refugees, most of them from Turkey, so Iranian refugees could experience what Solidarity is all about & not be left alone.
Pseudo "community" outlets such as NIAC have NEVER been part of these solidarity efforts.


Walton K. Martin III Director, Iranian Refugees Action Network

NIAC works for Khamenei, not for Iranians'


Anonymous Observer

Thanks for sharing. Heart wrenching stories. My thoughts are with Iranians --and other countries' nationals who seek asylum under these difficult conditions.


iraj khan Peace Is The Way

Question Jenbe kaveh,

What would be the Iranian refugees' reaction if Iran is invaded by Jihadist and force more Iranians to leave Iran for Turkey?


Walton K. Martin III Director, Iranian Refugees Action Network

They don't have to invade Iran, they have free passage and two training bases about 50 miles SSE of Tehran. Five months of combat training and they ship them out to Pakistan, Afghanistan, Syria, Iraq etc. etc.


Hoshang Tarehgol An injury to one is an injury to all.

بیانیه اعلام اعتصاب غذای گروهی از پناهندههای سیاسی کُرد ایرانی در ترکیه در آستانه روز جهانی پناهنده

ما گروهی از پناهندگان سیاسی کُرد ایرانی در ترکیه هستیم که هرکدام چندین سال است پرونده‌های پناهندگی‌مان توسط کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل در ترکیه پذیرفته شده است؛ اما متاسفانه تاکنون به کشور امن سوم انتقال نیافته‌ایم. هر بار که دلیل این موضوع را جویا شده‌ایم پاسخ مسوولین کمیساریا این بوده که "به دلیل سیاسی بودن پرونده‌هایتان و تروریستی شناخته شدن احزاب سیاسی کُرد ایرانی، کشورهای پناهنده‌پذیر حاضر به پذیرفتن پرونده‌های پناهندگی شما نیست." این در حالی است که همین کمیساریا سالانه هزارن نفر از سایر پناهندگان ایرانی را به کشورهای امن پناهنده‌پذیر ارجاع می‌دهد.

پس از گذشت سال‌ها از عمرمان در بلاتکلیفی و قرار گرفتن در شرایط بد معیشتی و روحی در ترکیه، در تاریخ 17/03/2014 تحصنی سه روزه در مقابل دفتر کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل در آنکارا، به نشانه اعتراض به سیاست‌های تبعیض‌آمیز این کمیساریا در قبال پناهندگان سیاسی کُرد انجام دادیم.

در تحصن سه روزه در آنکارا مذاکراتی میان نماینده پناهندگان سیاسی کُرد ایرانی با یکی از مسوولین کمیساریا به نام آقای هاکِف (Hakif) انجام شد. در مذکرات صورت گرفته از سوی نماینده کمیساریا قول‌هایی به پناهندگان متحصن داده شد، مبنی بر اینکه در صورت پایان دادن به تحصن، در مدت زمان کوتاهی، تک به تک به پرونده پناهندگان رسیدگی مجدد شود و پناهندگان را در جریان وضعیت پرونده‌هایشان قرار دهند. همچنین از سوی شخص مذاکره‌کننده نماینده کمیساریا، پیشنهادی ارایه شد بدین صورت که با توجه به اینکه نام احزاب سیاسی کُرد در لیست سیاه تروریستی کشورهای پناهنده‌پذیر آمریکا، کانادا و استرالیا قرار گرفته و آنها پناهندگان سیاسی کُرد را نمی‌پذیرند؛ نماینده پناهندگان سیاسی کُرد شخصا به سفارتخانه‌های کشورهای اروپایی در ترکیه مراجعه کند، تا شاید با مذاکرات و لابی‌گری با سفارتخانه‌های اروپایی، کشوری اروپایی اعلام جهت پذیرش پناهندگان سیاسی کُرد آمادگی نماید. همچنین از سوی نماینده کمیساریا تاکید شد در صورتی که کشوری اعلام آمادگی به پذیرش کند، پرونده‌های پناهندگان جهت بررسی به کشور مورد نظر ارجاع داده خواهد شد.

در پایان مذاکرات با توجه به قول‌های مساعد از سوی کمیساریا و پیشنهاد داده شده، پناهندگان سیاسی کُرد متحصن به صورت مشروط و موقت به تحصن خود پایان دادند و طی نامه‌ای مکتوب به کمیساریا اعلام نمودند که در صورت عملی نشدن وعده‌های کمیساریا، بار دیگر پناهندگان سیاسی کُرد ایرانی به آنکارا خواهند آمد و به عنوان آخرین راه دست به اعتصاب غذا خواهند زد.

متاسفانه تاکنون که سه ماه از مذاکرات صورت گرفته می‌گذرد؛ کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد در آنکارا به هیچ‌یک از وعده‌های خود عمل نکرده است و حتی نسبت به عملی کردن پیشنهاد خود صادق نبوده است. چرا که براساس پیشنهاد خود نماینده‌ی کمیساریا، از سوی نماینده‌ی پناهندگان، جهت مذاکرات با سفارتخانه‌های کشورهای اروپایی اقدام شد و در بین سفارتخانه‌های کشورهای اروپایی، کشور سوئد طی تماسی با نماینده پناهندگان، جویای ماجرا شد که پس از مذاکرات با مسوولین این سفارت و اداره مهاجرت در کشور سوئد، به نماینده پناهندگان اعلام شد که امسال این کشور از ترکیه فقط قصد پذیرش پناهندگان سوریه‌ای را دارد؛ اما سهمیه‌ای 300 نفری آزاد هم دارد و در صورتی که مسوولین کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل، پرونده‌های پناهندگان سیاسی کُرد ایرانی را که مدت زمان زیادی است در ترکیه به سر می‌برند به آنها ارجاع دهد؛ کشور سوئد نیز نسبت به بررسی پرونده‌ها و پذیرش آنها اقدام خواهد کرد.

طی چندین نامه به کمیساریا و نماینده این سازمان در مذاکرات صورت گرفته اطلاع داده شد که با توجه به پیشنهاد خود شما و اعلام آمادگی کشور سوئد نسبت به ارجاع پرونده‌های پناهندگان سیاسی کُرد به این کشور اقدام شود که متاسفانه به درخواست ما جوابی داده نشد و نسبت به ارجاع پرونده‌ها نیز واکنشی از خود نشان نداد.

لازم به ذکر است پناهندگان سیاسی کُرد ایرانی که سال‌های زیادی است در ترکیه در بلاتکلیفی به سر می‌برند، در شرایط بد روحی و معیشتی قرار دارند. به طوری که در سال اخیر شاهد چندین مورد خودکشی پناهندگان در ترکیه بوده‌ایم. به عنوان نمونه در چند ماه گذشته یکی از پناهندگان سیاسی کُرد ایرانی به نام "رضا احمدی" که با دریافت پاسخ قبولی یو.ان.اچ.سی.آر در سال 2011، چندین سال در حالت انتظار برای تعیین کشور سوم به‌سر برده بود؛ به دلیل فشارهای روحی و روانی، بیماری و وضعیت وخیم جسمی از یک سو و بی‌تفاوتی و عدم انتقال وی از جانب این کمیساریا از سوی دیگر، نهایتا در ابتدای سال 2014 در شهر کاستامانو ترکیه دچار سکته قلبی شده و متاسفانه جان خود را از دست داد.

همچنین در ماه‌های اخیر یکی از پناهندگان سیاسی کُرد به شماره پرونده11C04329 که در تحصن سه ماه پیش نیز شرکت داشت، پس از ناامید شدن از وعده‌های داده شده از سوی کمیساریا و تشدید شرایط دشوار معیشتی و روحی، به نشانه‌ی اعتراض به سیاست‌های این کمیساریا و عملی نشدن وعده‌هایش، به نمایندگی پناهندگان در دور اول تحصن، به ایران بازگشت که متاسفانه به محض ورود به خاک ایران، از سوی نهادهای امنیتی دستگیر شده و تاکنون از سرنوشت وی اطلاعی در دست نیست. قابل توجه است که در صورت بروز هرگونه خطر جانی برای ایشان و خطر احتمالی اعدام، مسوولیت جانی وی با کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد در ترکیه است!

بدین‌وسیله ما گروهی از پناهندگان سیاسی کُرد ایرانی در ترکیه که سال‌های زیادی از عمر و زندگی خود را در بی‌حمایتی و بلاتکلیفی کامل در ترکیه ‌به سر برده‌ایم و در نهایت با کم‌توجهی و تبعیض کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد قرار گرفته‌ایم؛ پس از گذشت چند سال بی‌‌توجهی یوان نسبت به وضعیت ما، به ناچار و به عنوان آخرین امکان و راه باقیمانده، برای رساندن صدای حق‌طلبی خود و اعتراض به تبعیض و دوگانگی که بر ما روا داشته شده است، از تاریخ 16/06/2014 در مقابل دفتر مرکزی کمیساریای عالی پناهندگان در آنکارا دست به اعتصاب غذا خواهیم زد. تا بدین‌وسیله توجه وجدان‌های بیدار و سازمان‌های حقوق بشری و رسانه‌های جهانی را نسبت به ظلم و ناعدالتی که از سوی کمیساریای پناهندگان سازمان ملل در ترکیه بر پناهندگان سیاسی کُرد ایرانی که تنها به جرم کُرد بودن و سیاسی بودن سال‌هاست می‌رود، آگاه سازیم.

ما بار دیگر تاکید می‌کنیم که شعبه ترکیه کمیساریای عالی پناهندگان که خود می‌بایست مدافع پناهندگان و پناهجویان سیاسی و اجتماعی باشد، در سال‌های اخیر به دلیل سیاست‌های غلط در قبال پناهجویان سیاسی، بارها مسبب این شده است که پناهجویان برای به دست آوردن حقوق خود، دست به اعتصاب بزنند. ما نمونه‌ای از پناهجویان سیاسی مورد تبعیض قرار گرفته می‌باشیم که به ناچار، دست به اقدامات خطرناک و مضر برای سلامتی‌ خود زدهایم، به همین دلیل نیز در این رابطه هرگونه مسوولیتی را متوجه این نهاد مدافع حقوق پناهندگی می‌دانیم.

تنها خواست ما اعتصاب‌کنندگان، رسیدگی به درخواست انتقال ما به کشور امن سوم است. امکان زندگی توام با امنیت در هر کشوری، از ابتدایی‌ترین حقوق یک پناهنده به شمار می‌رود؛ لذا تا تحقق این خواسته برحق و ابتدایی، ما تحت هیچ شرایطی از موضع خود عقب‌نشینی نخواهیم کرد.

از رسانهها، نهادها و شخصیت‌های فعال در زمینه‌ی حقوق بشر درخواست می‌کنیم که صدای حق‌طلبی ما را که نمونه‌ای از صدای جامعه‌ی مدنی و سیاسی در تبعید است، به گوش مراجع مربوط رسانده و با حمایت‌های خود ما را یاری رسانند. باشد تا زمینه‌ای برای انجام وظایف کمیساریای عالی پناهندگان و رفع تبعیض از پناهندگان سیاسی کُرد فراهم شود.

گروهی از پناهندگان سیاسی کُرد ایرانی در ترکیه

شماره تماس با نماینده پناهندگان سیاسی کُرد ایرانی:

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:



Walton K. Martin III Director, Iranian Refugees Action Network

Dorood Hoshang,

Contact me on Facebook at Walt Martin



amirparvizforsecularmonarchy I Love Waterfalls and Find One of the most humorous things in the world; is the notion that Americans are a greater force for good & more civilized than Nazi's, Mullahs and Communists.

The political turmoil of the middle east is a planned event, it has organization and backing and is the real face and intended consequences of USA policy and actions, although not publicly stated. This ISIS in Iraq is also an organized “conspiracy” against Iraqi's rather than simply a poor military command and control on their part.

The real agenda is explained here, so refugees will continue to rise as countries go backwards and are unable to stabilize themselves being unable to thwart the domination, so the people suffer. For Iranians this means having being deceived to betray their own greatest power "traditions of the Iranian Monarchy" and therefore have lost their freedom, way of life, values and independence. This is why the mullahs are so hated and their supporters, they are the direct result of US aims to thwart and dominate the region to regress it as explained by the club of rome who have been the guiding basis for US policy not democracy.



I wonder what is the real number of legitimate Iranians refugees ...... those who leave Iran for real risk to their lives, or religious or political persecution .... We are opportunistic people and very good at it, so when Canada and Sweden opened up their doors, everybody and their mother went claiming asylum overloading the system and burdening their economies .... as a result, those who now perhaps deserve asylum are having a harder time getting it .... Turkey is way more populated and poorer than Canada and have to deal a million Syrians who are legitimate refugees .... For every former political prisoner (like yourself) there are thousands who just want to leave ... well just because Toronto is better than Tehran ....


maziar 58 Maziar

Gecko khan
I may not know the answer too
But allow me to tell that any country that do not require visa for Iranians was and is the first step to get out
Now agreeing on the opportunistic side
Yes you are right no body knows the real numbers
Because as soon as they are on the gov free loader payroll
They apply for Iranian passport and go visit the so called hell they got out
Plus FYI the UN pays about $50 to100 per head to hosting countries for a year or so till they are accepted by third country
The third country found out about the lies and it is a harder to be listed as refugee


maziar 58 Maziar

Since you mentioned legit Syrians
I read that some Syrians flew from USA to Stockholm
Knowing of much better free benefit of social in Sweden
They put an stop on it
And only accept those Syrians coming from Turkish or Jordanian UN camps


Hoshang Tarehgol An injury to one is an injury to all.

Iranian Refugees' Alliance, Inc. (IRA-INC) is a US-based international non-governmental organization preserving and promoting the human rights of Iranian refugees irrespective of their race, religion, gender, political persuasion or sexual orientation. Our efforts fall under three categories:

- documenting and reporting the situation of Iranian refugees, especially where they are most under-protected and their rights are abused;
- empowering refugees to assert their rights, particularly in countries where effective legal assistance is unavailable or scarce, by providing legal information, advice, translation, and representation; and
- providing financial support to those in need in countries where the right to employment and social support for refugees is severely restricted or nonexistent.

IRA-INC was registered in the US as a 501(c)3 tax-exempt not-for-profit organization in January 1995 and is not affiliated with any political or religious organizations. We accept no government funds and thus rely on the support of philanthropic individuals and foundations.