منصوره، زنی چون کوه استوار، که با وجود تمام ناملایمات این سی و سه سال (کشته شدن شش تن از اعضای خانواده اش در سال های سیاه دهه 60 تنها و تنها به جرم دگراندیشی) و از دست دادن پدر مهربانی که تاب تحمل این همه داغ را نداشت، هم چنان به پشتیبانی از صبورترین مادر این سرزمین، مادر بهکیش، ایستاده و دادخواه این همه ظلم و بیداد است. این در حالی است که منصوره پرستاری از مادر بیمارخود را نیز به عهده دارد. مادری که با سن بالا هم چنان دادخواه فرزندانش است. منصوره سی و چند سال است که برای طبیعی ترین حق خود به عنوان یک خانواده داغدار و آسیب دیده، حکومت جمهوری اسلامی را مورد پرسش قرار می دهد که چرا آنها را کشتید؟ به چه جرمی کشتید؟ چرا جنازه آنها را تحویل ندادید؟ چرا محل دقیق دفن آنها را اعلام نمی کنید؟ چرا وصیت نامه شان را تحویل نمی دهید؟ چرا اجازه برگزاری مراسم آزادانه نمی دهید؟ چرا دایم برای رفتن به خاوران خانواده ها را مورد اذیت و آزار قرار می دهید؟ چرا درب خاوران را می بندید؟ و ... هم چنان پیگیر و پیگیر است و سال هاست که ماهی دوبار به خاوران می رود تا همراه دیگر خانواده ها آنجا را گل باران کند و یادشان را زنده نگاه دارد. Read the full article...