مردمانِ خوب و وفاداری بودند، اگر لیاقت داشتند و چندی عقل و منطق؛ می‌‌توانستند صاحبِ همه چیز بشوند ... فردی که برای پدربزرگم کار می‌‌کرد یکی‌ از این قماش بود، نامی‌ عجیب داشت و هیبتی تنومند و بسیار باهوش که آن هنگام پدربزرگم در دشتستان او را از چنگ راهزنانِ رهانیده و او پایبندِ حضرتِ والا شده بود و تا به هنگامِ مرگ ایشان را رها نکرد.

در آینده در رابطه با او خواهیم نوشت.