Advertise here

کوروش بزگ دیشب به من گفت عجب غلطی بزرگ کردم - قسمت 2

Balatarin

 

 

کوروش بزگ دیشب به من گفت عجب غلطی بزرگ کردم - قسمت دوم


دوش
درمیان خلسه و خواب آمد به دیدارم

بدو گفتم بگو تو کیستی و اینجا کارت چیست

گفت تو را در این خلسه کوروش ، شاه هخامنشی همسفری است.

خوش آمدید شهریارا

گفت بیا که نکته ئی ازنیاکان آموزمت

یکی پند آن شاه یاد آوریم ز کژی روان سوی داد آوریم

کسی کو برادر فروشد به خاک      ...    سزد گر نخوانندش از آب پاک

 

 

دور سفره همه نامداران کورش , رستم واسفندیار شدند انجمن

رستم به اسفندیار چنین گفت

 

زمن هرچه خواهی تو،فرمان کنم       به دیدار تو رامش جان کنم

مگر بند ،کز بند عاری بود           شکستی بود زشت کاری بود

نبیند مرازنده با بند کس               که روشن روانم برینست و بس

یکی ننگ باشد مرا زین سخن       که تا جاودان آن نگردد کهن


اسفندیار 

                  تو گردن بیچی ز فرمان  شاه                    مرا تابش  روز گردد  سیاه

                 فرامش کنم مهر  نان و  نمک                   به من بر  دگرگونه گردد فلک

                 بدین گیتی اندر،نکوهش بود                      مرا پیش یزدان  پژوهش بود

                 دوگیتی به رستم نخواهم فروخت                کسی چشم دین را به سوزن  ندوخت

 پشوتن

                 تو  آگاهی از کار  دین  و خرد                    روانت همیشه خرد پرورد

                 شنیدم همه هرچه رستم بگفت                   بزرگیش با مردمی  بود جفت

                 چگونه توان کرد  پایش  به بند ؟                مگو آنچه هرگز نیاید پسند

                 نساید  دو پای   ورا  بند    تو                    نیاید  سبک  سوی  پیوند  تو

                 همه گفتم  اکنون، بهی برگزین                  دل  شهریاران  نیازد  به  کین

 رستم

                   خرد نیست اندر سر شهریار                     که  جوید ازین  نامور کار زار

                   نخواهم که چون تو یکی شهریار               تبه دارد از چنگ  من روزگار

اسفندیار

                   بزرگی  ز شاهان  من یافتی                     چو دربندگی تیز بشتافتی

                   تو را باز گویم همه  هرچه هست               یکی گر دروغ است  بنمای دست

رستم

                   چه نازی  بدین تاج گشتاسبی                    بدین  تازه آیین  لهراسبی

                   که گوید برو دست  رستم ببند؟!                 نبندد  مرا دست  چرخ  بلند

                   من  از کودکی  تا شدستم کهن                  بدین گونه از کس نبردم سخن 

                   گر اینست آیین اسفندیار                           توآیین این نامور 
یاد دار


  .....


شرح ادامه دارد در قسمت بعدی

 (دسته بندی  شعرهافردوسی از: http://matin2000.blogfa.com/post-105.aspx )

 

Balatarin
Sort comments: