وی  متولد اردی‌بهشت ۱۳۰۴در تبریز، از اولین کسانی بود که با امضای بیانیه کمپین یک میلیون امضا عضو آن شد  و به سرعت تعدادی امضا و کمک مالی برای آن فرستاد.  او که ساکن آلمان بود، شرح زندگانی خود را در کتابی تحت عنوان «خاطرات یک زن ایرانی» به تفضیل بیان کرده‌است. راضیه شعبانی در ژوئن ۲۰۰۶ در هفدهمین کنفرانس بنیاد پژوهش‌های زنان ایران (با عنوان «فمینیسم سکولار، انقلاب مشروطه، شرایط و چالش‌های کنونی) به عنوان زن برگزیده شناخته شد.

او جز در سال آخر عمر، همیشه فعال و در جست و جو بود.