دروغ و مزخرف گو به نام عرفان ثابتى

دم حافظ گرم که قوم خود را خوب شناخت و نفس خرگوش پایدار در ذکر شعر او

دانی که چنگ و عود چه تقریر می‌کنند

پنهان خورید باده که تعزیر می‌کنند

ناموس عشق و رونق عشاق می‌برند

عیب جوان و سرزنش پیر می‌کنند

جز قلب تیره هیچ نشد حاصل و هنوز

باطل در این خیال که اکسیر می‌کنند

گویند رمز عشق مگویید و مشنوید

مشکل حکایتیست که تقریر می‌کنند

ما از برون در شده مغرور صد فریب

تا خود درون پرده چه تدبیر می‌کنند

تشویش وقت پیر مغان می‌دهند باز

این سالکان نگر که چه با پیر می‌کنند

صد ملک دل به نیم نظر می‌توان خرید

خوبان در این معامله تقصیر می‌کنند

قومی به جد و جهد نهادند وصل دوست

قومی دگر حواله به تقدیر می‌کنند

فی الجمله اعتماد مکن بر ثبات دهر

کاین کارخانه‌ایست که تغییر می‌کنند

می خور که شیخ و حافظ و مفتی و محتسب

چون نیک بنگری همه تزویر می‌کنند

سوال:

۱. مرشد اعظم صدری‌ها یعنی عبد الکریم سروش از جمله پیوستگان به این انجمن بود. عجیب نیست که از تمام ضّد انجمنی‌ها که محمود جون نام بردند عبد الکریم سروش به چشم نمی خورد؟ به عبارت دیگر سروش حجتیه‌ای باقی‌ ماند. همچنین محمود جون یادشون رفت که انکار برابر اثبات نیست. این نوع استدلال و خود انکاری دیگه از مٔد افتاده.



۲. عرفان جون هم از بس محجوب و خجالتی هست به روی مبارکش نمیاره که اگر قرار بود که حکومت پهلوی استبدادی نبود که دیگه تیمسار ایادی نمی‌تونست منافع بهایی‌ها رو تقویت کنه البته با فرستادن خانمای خوشکل اروپأیی به اتاق خواب اعلیحضرت و به فرح خانم گفتن که اعلیحضرت حال‌شون خوب نیست مزاحم ایشون نشید!!!

به قول شاعر چون نیک بنگری همه تزویر میکنند.