بنظر من، نکته جلب و مشترکی که در گفته ی کاظمیان و فرخ نگهدار وجود دارد این هست که هر دو معتقدند که انحراف از خط انقلاب بوسیله مجاهدین و بخشی از کمونیستها سبب خشونت رهبری و در نتیجه جنایت بعد از انقلاب شده. البته اینکه رهبری در مقابل انحراف دست به جنایت زده بخودی خود ثابت میکند که رهبر انقلاب نالایق و جنایتکار بوده.

ولی اینکه نگهدار و کاظمیان و ... جنایات خمینی را بخاطر انحراف مخالفان توجیه میکنند نشان دهنده این هست که اینها با وجود اشتباه رهبری بازهم وجود رهبرخطا کار را مهمتر از حفظ حقوق قانونی و انسانی مخالفان میدانند در نتیجه صلاحیت قضاوت ندارند.

مثل این هست که یک قاضی در دادگاه پدری را که یکی از اعضای خانواده را کشته آزاد کند و آنهم باین دلیل که گویا او از روی احساس (Affect) عمل کرده. بعد هم اعضای خانواده بگویند: «شاید مجازات مرگ برای برادرمان کمی زیاد بوده ولی هرچه باشد ما گوسفندیم و باید مطیع چوپان باشیم. کیفر نافرمانی از چوپان هم مرگ است.» احتمالن این تصور نگهدار و کاضمیان از جامعه مدنی اصلاحطلبانه ست.

این کاظمیان که میگه روزنامه نگاره و ماشاءالله ملی- مذهبی هم خیلی جالبه.
دفاع از اعمال وحوش منجمله میر حسین موسوی خامنه که در دوران او هزاران ایرانی قتل عام شدند کار هر کسی نیست.
ایندست رشادت ها در انکار حقایق یکی از فوائد مخلوط نفخ باد مربوطه با افکار شارلاتان علی شریعتی است.