چرا مطلبِ بلند دوست نداری بخوانی ؟ باور نمیکنم که تو (شیرین خانمِ شیرین گفتارِ شیرین دست) فردی بی‌ حوصله باشی‌، میتوانی‌ قسمتهای یک مطلبِ بلند را قسمت کرده و آنرا در زمانی‌ دیگر بخوانی ... شما اهلِ موسیقی‌ هستید پس یعنی‌ با حوصله و از همه مهم تر فردی خلاق هستید ... این در میانِ ایرانیان کمتر دیده میشود اما شما تابو شکنی کرده و نشان دهید که از خیلی‌ها ایرانیتر هستید با اینکه هیچگاه در آنجا بزرگ نشدید.

این روز‌ها از ونیز به بعد چند روزی در مایورکا بودم؛ دران روزهای خاکستری دریای مدیترانه؛ عجیب حضورِ شوپن احساس میشد.

جز شما فقط تعداد کمی هستند که مطلب از خودشان میگذارند...بقیه همش نقل از جای دیگر است...اونها رو اگر طولانی باشند نمیخوانم...چون خودم به اندازه کافی در نت پرسه میزنم...بطور کلی اینترنت برای خواندن شاهنامه چندان مناسب نیست...در باره موسیقی هم اگر توجه کرده باشید...کارم این شده که آثار ارکستری را روی پیانو پیاده کنم...البته اگر وقت و سواد موسیقی من به اندازه فرانتس لیست بود...نیاز به دو پیانو نبود...این همکار من توماس هم مرتب غر میزنه...ولی وقتی نتیجه اش را میبینه...اونم خوشش میاد...بقول شما این کار هم خیلی حوصله میخواد.

اگر بقیه چیزی نمی‌‌نویسند چون یا از موسیقی‌ سررشته ندارند و یا به دنبالِ موسیقی‌ نیستند ... به نظرِ من این خوب است که کسی‌ در جایی‌ نظر دهد که لااقل اندکی‌ سوادِ آنرا داشته باشد. سوادِ موسیقی‌ بسیار سنگین است و نیاز به دانستنِ علومِ خاصی‌ دارد، همینطور باید بلد باشی‌ ساز بزنی‌ و از همه مهمتر گوشِ شنیدنِ داشته باشی‌ و احساس برای لذت بردن.

از من که بسیار می‌‌دانی‌ ... من موسیقی‌ را واقعاً همه نوع آنرا دوست دارم (دیشب در کنسرتِ موسیقی‌ هوی متال بودم، امروز ظهر در سالنِ شهرداری پاریس به کنسرتِ چندی جوان که چند سنفونی موزارت را اجرا کردند بودم و امشب به کلاب رفته و موسیقی‌ چند دی جی را خواهم شنید و شیاد چندی دود و رقص و ... )

امیدوارم که روزی بسیار نزدیک وضعیتِ سیاسی و فرهنگی‌ ایران عوض شود تا افرادی شایسته مثلِ تو در ایران به مردمانش خدمت کرده و به سلامت زندگی‌ کنی‌. (شوهر خارجی‌ هم کردی اشکال نداره ! با شوهرِ خارجی‌ بیا.)