عباس میرزا نایب السّلطنه را باید به حق یکی از دلیرترین و میهن پرستترین سرداران نظامی ایران دانست. شرح فداکاریها و خدمات او به تفصیل در تاریخ ایران آمده است و اگربه خاطر بی کفایتیهای پدرش فتحعلی شاه، غرض ورزیهای درباریان قاجاری، تعرضات روس ها، دسیسههای انگلیسیها، و عهد شکنی فرانسویها نمیبود، جانفشانیهای عباس میرزا نقشه ایران امروز را از شمال غربی به ارمنستان و بخش بزرگی از آذربایجان امروزی و از شمال شرقی به پهنه عظیمی از قفقازیه و از شرق به افغانستان حفظ کرده بود.
ولی سرنوشت این چنین نمیخواست و عباس میرزا در دو مقطع تاریخی و علیرغم مقاومت طولانی ناچار شد که طعم تلخ شکست را چشیده و تن به امضای دو عهدنامه خفت آور در دهد. اول عهدنامه گلستان در ۲۴ اکتبر ۱۸۱۳ که افغانستان و قفقاز را از ایران جدا کرد و دیگری قرارداد ترکمنچای که علاوه بر دادن امتیازات فراوانی به روسها ارمنستان و نخجوان را نیز از مام وطن جدا ساخت. این معاهده در سال ۲۲ فوریه سال ۱۸۲۸ میلادی مصادف با سوم اسفند ۱۲۰۶ خورشیدی در حضور عباس میرزا و به امضای آصف الدوله، نماینده شاه انعقاد یافت.
سوم اسفند بعدی حکایت دیگری بود.
Comments 2 Pending 0
Roozbeh_Gilani – "Personal business must yield to collective interest."
Reportبهت بر نخوره ها! پاکش نکنی ها! ولی به الله همه خرگوشان قسم که من هنوز حتا یک ارمنستانی را ندیدهام که از "جدا شدن از مام وطن"، چه از نوع شاهنشاهی یآ اسلامیش ابزار تأسف کند. اتفاقاً دیروز یک دوست بهائی به من میگفت که کاشکی ما هم یک "بهایستان" داشتیم که روسها تسخیرش میکردند و ما از شعر این ۱۲ امامیهای دیوانه خلاص میشودیم!
Zendanian – An injury to one is an injury to all.
Reportانگلو خان
امروز آفتاب از غرب سر درآورده است؟ شما نیز از اشراف قاجار دفاع میکنید؟
تجزیه کشور در شکست از خارجی و با کودتای خارجی به قدرت رسیدن، در روی یک سکه است.
تسلیت.