Advertise here

Hawks and Doves



"I look outside from my window for hours every day"
She tells me sitting in front of me holding the phone while a thick glass is separating us.
We are sitting on cold metal chairs in the visting area for women prisoners. It's shaped like a kiosk, dark and uninviting.
She continues, "I see this mother hawk who is teaching her chicks how to fly".
I mostly listen when I come to visit her.

"Or maybe she teaching them how to hunt doves"
She's doing 1 year and 6 months has already passed.

"I see humming birds, and they are so amazing, the way they fly. They can fly upward like a helicopter". Her face lightens up with a sense of amusement.
She has a faint makeup on and looks good.
"Nobody else can see what I can see from my cell"


I can hear a little girl's cry form the kiosk next to us. They've come to visit the father, three of them two little girls and their mother. The mother is young and around 30 years old. I had seen them in the waiting area. We had to walk for almost a quarter of mile to reach the actual visiting room. The little one had a leather jacket on and hardly 4 years old. I can hear her crying and repeating "Daddy, daddy.."

I turn my attention back to 'my inmate' sitting across me behind the glass. She starts complaining about the dusty pulloted air that comes in through the vents inside her cell:

"It's made of old rusty metal or iron, it constantly blows in dust 24 hours a day, nonstop. The other day, I climbed up my desk to take a close up look inside the vent and I saw mold stuck to each little sqaure that make up the vent."


And then, she stands up and takes 3 steps and says "This is the width of my cell.." She takes three and half steps in a different direction and continues: "this is the lenght of my room, that's it,". She looks at me as to see my reaction and sits down picking up the phone again.

I could hear her without it too. She continues: "I used to sit in my cell and cry." 

Driving back home I think about the people who are locked up for all kind of  reasons, be it petty, nonviolent crimes or political reasons.
I think about all these Iranian lawyers, intellectuals, students, activists who are being locked up. I think about the "undocumented" immigrants in U.S. who are rounded up and sent to jails away from the rest of their family.

How tough is that?

When I reach home I read about this thirty years old Palestinian gas station
attendant with two kids who was arrested a few days ago and had died under torture in Israel, thousands of Palestinian political prisoners are on hunger strike now.

How hard is it to be locked up in a small cell for days, months, years?

How tough is it for the families of prisoners, the wives, husbands, kids? 

These questions repeat themselves each time that I come to visit her.



Comments 11 Pending 0

Sort comments:

amirparvizforsecularmonarchy I Love Waterfalls and Find One of the most humorous things in the world; is the notion that Americans are a greater force for good & more civilized than Nazi's, Mullahs and Communists.

“They burned him and broke his jaw and teeth,” said his widow. “He was hanged for 45 days by his arms and legs to make him confess. He confessed because of the torture.” (Meanwhile the Financial Times and others are calling Hamas a legitimate government). What the USA, EU, even Israel want for Iran, Terrorists in Power, either the IRI or the Mek Iranians need to be clear that they totally entirely oppose them both. Iran's future is dim to 2 reasons,1 the aims of the west and 2 is because of the backwardness of its people who are still dreaming of unrealistic goals, based on false pride and cruel hopes.


iraj khan Peace Is The Way

One wants to believe that the condition of prisoners in the world in general and the political prisoners in particular, has improved in the 21th century.
But the more one looks into their condition the more their dire situation reveals itself.


Zendanian An injury to one is an injury to all.

As pessimistic as prisoners' conditions are, and as much as the prison-industrial complex has expanded, or the increased levels of repression and incarceration, at the same moment we also witness growth and expansion of prison solidarity work, from various different movements throughout the world.

As always it comes down to balance of forces, community support and lots of good luck. For instance the fact that Mumia Abu Jamal's life could be saved for all those years while on death row, only demonstrates how effective sustained community support could be.


amirparvizforsecularmonarchy I Love Waterfalls and Find One of the most humorous things in the world; is the notion that Americans are a greater force for good & more civilized than Nazi's, Mullahs and Communists.

We don't need bad things to happen to make good things happen.

We need to use what we have been given, wisdom especially. Jobs, Education & Health Care. Yes. Jails, No.


Zendanian An injury to one is an injury to all.

زندانی داریم... تا زندانی...!‎
جمعه ۴ اسفند ۱۳۹۱ - ۲۲ فوريه ۲۰۱۳
تراب حق‌شناس
۸۰۰ زندانی سیاسی فلسطینی به حمایت از مبارز معروف سامر عیساوی در اعتصاب غذا به سر می‌برند. ولی چون مسئله به فلسطینی‌ها مربوط است برای رسانه‌های گروهی جهان انگار نه انگار. این نیروی اشغالگر اسرائیل است که بی‌هیچ اعتنایی به قانون بین المللی آن‌ها را به زندان انداخته و شکنجه می‌کند.

برخی از این زندانیان مانند سامر عیساوی ۲۰۸ روز است که در اعتصاب غذا به سر می‌برند. او یکی از ۱۴ زندانی ست که در سال گذشته به دنبال توافق بین فلسطین و اسرائیل برای مبادله زندانیان، آزاد شده بودند ولی اسرائیل آنان را مجددا ربوده و بی‌هیچ توضیحی آن‌ها را در زندان نگاه داشته است.

سامر عیساوی هفتم ژوئیه سال گذشته دستگیر شد. در زندان مسکوبیه در اورشلیم شکنجه شد و ۲۸ روز تحت بازجویی بود. در ۲۳ روز اول بازداشت نتوانست با وکیلش تماس بگیرد. آزادی او از زندان دائما بنا به فرمان نظامی به تعویق افتاده و دلیل آن را محرمانه اعلام کرده‌اند.

سامر عیساوی ۱۰ سال از عمر خود را در زندان گذرانده بود. ۱۵ آوریل ۲۰۰۲ هنگام حملات متعدد نظامی اسرائیل به شهرهای فلسطینی از جمله جنین و نابلس (ساحل غربی) دستگیر شد. او را به ۳۰ سال زندان محکوم کردند. در حالی که نه کسی را کشته و نه کسی را زخمی کرده بود. ولی یک دادگاه نظامی ویژه او را متهم کرده بود که اسلحه داشته و به گروه‌های نظامی در اورشلیم آموزش می‌داده است.

امروز زندگی او به مویی بند است. نیمی از وزن خود را از دست داده و اعضای درونی او دارند از کار می‌افتند. بینایی و قدرت تکلم را دارد از دست می‌هد و خون بالا می‌آورد. متاسفانه همه این نشانه‌ها گواهی می‌دهند که در حال مرگ است. سال هاست که ما کوشیده‌ایم جهان را نسبت به وضعیت غیر عادلانه و وحشیانه‌ای که علیه زندانیان فلسطینی اعمال می‌شود هشدار دهیم. اسرائیل از ده‌ها سال پیش ‌‌نهایت کوشش خود را به کار می‌برد تا با شکنجه و حبس در شرایط بسیار سخت، مقاومت آنان را در هم بشکند. از ۱۹۶۷ تا کنون حدود ۸۰۰ هزار نفر از فلسطینی‌ها، مرد، زن، کودک به سیاهچال‌های نیروهای اشغالگر اسرائیل گرفتار شده‌اند که در قیاس با جمعیت فرانسه شمارشان به ۱۵ میلیون می‌رسد.

آیا می‌دانید که وقتی یک زندانی فلسطینی در زندان اسرائیل بمیرد جسد او را تا پایان مدت محکومیتش به خانواده‌اش تحویل نمی‌دهند؟

زندانیان فلسطینی در اسرائیل محروم از ملاقات خانواده، حضور وکلا، محروم از درمان و تغذیه درست و غالبا در سلول‌های انفرادی به سر می‌بردند. با وجود این، همیاری نمونه‌ای بین آنان وجود دارد تا زندانی دیوانه نشود و حثیت انسانی‌اش حفظ گردد.

زندانیان به اعتصاب غذاهای متعدد دست زده‌اند تا خودسری‌های اسرائیل و شکنجه‌هایی را که از سن ۱۲ سالگی هنگام دستگیری و بازجویی بر آنان اعمال می‌شود به گوش جهانیان برسانند. شما همچنین می‌دانید که اسرائیل دست به بازداشت «اداری» می‌زند، یعنی حبس بدون اتهام، بدون محاکمه و بدون آنکه پایان مدت بازداشت مشخص باشد. اسرائیل از قانونی استفاده می‌کند که دولت انگلیس در فاصله دو جنگ جهانی در فلسطین پیاده می‌کرد یعنی بازداشت اداری که هر ۶ ماه تا مدتی بی‌پایان قابل تمدید بود. هم اکنون ۱۷۸ زندانی فلسطینی در چنین وضعی به سر می‌برند.

فوتبالیست حرفه‌ای فلسطینی محمود سرسق که ۳ سال در زندان اسرائیل گذراند چنین وضعی داشت و تنها در پی ۹۵ روز اعتصاب غذا و بسیج بین المللی بود که از زندان آزاد شد.

امروز رسانه‌ها همچنان در باره سرنوشت سامر عیساوی و دیگر زندانیان فلسطینی به سکوت خود ادامه می‌دهند. بازداشت آنان در زندان‌های اسرائیل بنابر حقوق بین الملل غیرقانونی ست، چنانکه بر اساس معاهده‌های ژنو ممنوع است که یک قدرت اشغالگر، اهالی یک سرزمین تحت اشغال را به جای دیگری انتقال دهد. این کاملا ناعادلانه و خودسرانه است. هدف اسرائیل به تسلیم کشاندن مردان و زنان و کودکان است و مرعوب کردن اهالی فلسطین تا سرزمین و کشورشان را ترک کنند.

حدود ۱۰ انجمن فرانسوی هوادار فلسطین اطلاعیه فوق را امضا کرده برای تظاهرات در مقابل ستاد حزب سوسیالیست و مقابل مرکز پومپیدو فراخوان داده‌اند.

۲۲ فوریه ۲۰۱۳

برگرفته از سایت اوروفلسطین


iraj khan Peace Is The Way

800,000 out 5 million have stayed in Israeli prisons.
That's a very large percentage by any standard.
Thanks for the info.


Zendanian An injury to one is an injury to all.

جهان را بنگر سراسر

که به رخت رخوت خواب خراب خود

از خویش بیگانه است.

و ما را بنگر


که هشیواران غم خویشیم.

خشم آگین و پرخاشگر

از اندوه تلخ خویش پاس داری می کنیم،

نگه بان عبوس رنج خویشیم

تا از قاب سیاه وظیفه یی که بر گرد آن کشیده ایم

خطا نکند.

وجهان را بنگر

جهان را

در رخوت معصومانه ی خواب اش

که از خویش چه بیگانه است !

ماه می گذرد

در انتهای مدار سردش.

ما مانده ایم و


نمی آید.