ایالات متحده آمریکا بیش از سه دهه پیش با یک اردنگی سیاسی با صراحت به دولت ایران حالی کرد که پی کارش برود چون دیگرنمیخواست قیافه مان را ببیند. اما ایران دست بردارنیست وهمچنان به استریپ-تیز در برابر آمریکا ادامه میدهد بلکه ابرقدرت دستی به سر و رویش بکشد. آمریکا درسالِ منتهی به انقلاب، با یک حرکتِ عجولانه در انتقال قدرت به ملایان مشارکت کرد. تمامیت ارضی ایران برای مدتی طولانی تر حفظ شد اما به قیمت حرام و حسرت شدن ایران و ایرانی در طی سی و پنج سال گذشته. اگر ایران برای آمریکا اهمیت داشت اشغال سفارت بهانه خوبی برای حمله نظامی بود. حداقل میتوانست از هم پیمانان خود بخواهد با ایران قطع رابطه کنند. رژیم نوپا بود و ترفند میتوانست در بزیر آوردن رژیم انقلابی مؤثر بیفتد. اما آمریکا رندانه و بی سروصدا کوشش ناموفقی کرد تا فقط اتباع خود را که در برابرشان متعهد بود از آن معرکه نجات دهد. از آن زمان به بعد ایران بسان دختر ترشیده ای است که به خواستگارِفراریِ خود حسرتْ به دلی میدهد که تو لیاقت مرا نداشتی.

ما ملت شهید پرور و منجی طلب به روی مبارک نمی آوریم که طی سه دهه اخیرارتباط اقتصادی کشورمان با ینگه دنیا بسیار تقلیل یافته اما همواره حرفهای ضد آمریکایی ملایان را طوطی-وار تکرار میکنیم. ما ایرانیها دوست نداریم باور کنیم که نروژ نفت میفروشد، برخی از همقطاران سابق اپک از فروش نفت بی‌نیاز شده اند، کانادا به آمریکا نفت صادر میکند، ویتنام دوست آمریکاست، وصنعت نخ ریسی بنگلادش بنیان فروش لباس درآمریکاست. همان لباسهایی که مامان جان و آقا جان سوغات میاورند. اگر سنت گرایی، مسلمانی، پیشرفت صنعتی و اقتصادی، و وفور منابع زمینی از جمله نفت انگیزهٔ دسیسه ها و خدعه های ایالات متحده علیه سایر کشورهاست ژاپن، مالزی، سنگاپور، و چین نباید روی نقشه کره زمین باشند. ملت حقیقت گریز مثال بچه مدرسه ایی است که به محض تجدید آوردن معلم را متهم به پارتی بازی میکند. ما از مرداد ۱۳۳۲ یک‌سره با جیغ زدن آمریکا را متهم کرده‌ایم که بیست ها را به قوم و خویش هایش و صفرها را به ایرانی‌ها میدهد.

ما از سراستئصال به دنیا اعتراض و در واقع التماس میکنیم تا ازفلاکتمان بیشتر رپرتاژ پخش کند. که چه بشود؟ چه کسی بیدار شود؟ چه کسی قرار است تکان بخورد؟ دنیا؟ آنهم برای کشوری که سهمش در گرداندن چرخ اقتصاد دنیا نیم درصد است. نشسته‌ایم که دنیا بیاید ما را از دست خودمان نجات بدهد. تقاضا از دنیا برای افشا کردن جمهوری اسلامی ناشی از فرهنگ فراگیر مظلومیت و مازوخیسم ملی ایرانیان است. رهبران کشورهای قدرتمند دستشان روی کلاه ملت خودشان است. آنها حقوق نمیگیرند که مثل برادر بزرگترمشق شب ملت ایران را برایش بنویسند. ۱۳۵۷ دخالت نظامی نکردند. خارش به چشم هر دو طرف رفت. آخوند تروریست تربیت میکند و ایرونی از صبح تا شب عربده میکشد که آمریکا، اسراییل، و انگلیس منو بدبخت کرد. اگر هم دخالت کرده بودند فحشها برقرار بود.

دنیا دیگه نمیاد برای ملتی حقیقت گریزو مسئولیت ناپذیر که تقصیر ندانم کاریهاشو گردن این و اون میندازه یقه پاره کنه و واسه خودش سی و پنج سال شر و لعن و نفرین ایرونی بخره. اگه وسط این معرکه کسی از بیرون کاری بکنه دلش واسه اون چهار تا چاه نفت رفته که سالهاست توی بخاری علا الدین حروم حسرتش میکنیم.

فرستادن بچه سیزده ساله روی مین، جرم تراشی، دستگیری بدون حکم قانونی، محاکمه بدون وکیل پشت درهای بسته، اعدام بهاییان، اعدامهای سیاسی، اعدام بچه شانزده ساله با تهمت فعالیت سیاسی، اعدامهای تعجیلی بزهکاران، شکنجه و تجاوز به زن و مرد در زندان، وقائع کوی دانشگاه در سال ۱۳۸۸ و کهریزک، شرکت پزشک در کور کردن مجرم جهت اجرای حد اسلامی، دزدی برادران رفیقدوست معروف به ۱۲۳ و اختلاس سه هزار میلیاردی گوشه کوچکی از خفتی است که بر این ملت و ملک رفته. آنکسی که باید بیدار شود و تکانی بخورد ملت منجی طلب ایران است نه دنیا. دنیا از انفعال ملت شهید پرور و منجی طلب انگشت به دهان مانده. اگر مدیای جهانی خبری از جنایات جمهوری اسلامی پخش میکند برای خجالت دادن مردم ایران است وگرنه آخوندها که اراذل گری و چاقو کشی را افتخارخود میدانند و به رخ دنیا و ملت ایران هم میکشند. صدها ساله فرنگی تو کتابا از انفعال ایرونی نوشته. حالا یه رودابه خانمی پیدا شده توی تلویزیون همینو گفته. ایرونی اگه میخواست به فلانش بربخوره و سر غیرت بیاد که بچه شانزده ساله توی این مملکت اعدام نمیشد. خوب بهانه‌ای پیدا کرده ایم. جمهوری اسلامی جلاده پس به این ملت از گل نازک تر نباید گفت. اگه مهربون بودند که مشکلی نداشتیم. جیغ زدن کافی بود.اینا هم میگفتن صدای انقلابتون رو شنید یم.

من بارها سؤالی را که در ذیل می‌آید در همین سایت و در اینترنت عنوان و دنبال کرده ام:

چرا مردم ایران نتوانسته اند هیچ نافرمانی مدنی را در سطح وسیع سازمان دهند؟ سی و پنج سال است که جمهوری اسلامی با منع زنان از حضور در مسابقات فوتبال به ملت ایران توهین میکند. با وجود توییترو فیس-بوک ایرانیان چه عذری دارند که حتی یکبار نتوانسته اند خرید بلیط و حضور در مسابقه را تحریم کنند. کسی را به جرم نخریدن بلیط مسابقه به کهریزک نمیبرند.

آخه عزیز دل برادر زن و مرد ایرونی هم یک پا آخونده. آقا سهم نفتشومیگره بلیط میخره میره مسابقه. وقتی ازاستادیوم اومد بیرون یه شیشکی به سمت جماران در میکنه ودوتا شیشه ماشین میشکنه اسمشو میزاره مبارزه سیاسی. خانم جان هم میگه شاخ پسر بهتره بره مسابقه وگرنه غصه میخوره و دودی میشه.

ما همه سرباز توایم خمینی. 

: This blog was written in reply to

http://iranian.com/posts/view/post/9246