عکس را باید یواشکی ببینم، آخر گربه‌های من بازیچه‌های خاصی‌ دارند که شبیهِ این پرنده کوچکِ آبی‌ است و بدین گونه تحریک می‌‌شوند و دلشان می‌‌خواهد او را شکار کنند تو ببین که چقدر دل‌ِ من باید بسوزد اما چه کنم که این گربه‌ها اشرفِ خانه هستند و من هیچ کاره !

شاید تعجب کنی‌ اگر به تو بگویم که این پرندگان را چند سالِ قبل در سرمای مسکو دیدم، به خصوص در گورکی پارک ! اینها تحملِ خاصی برای هوای سرد دارند، قربان خدا بروم که به تک‌ تک‌ موجوداتش احترام گذاشته و آنها را به سبکی خلق کرده که عقل و منطقِ ما به چگونگی‌ آن سبک پا نمیدهد .

در شمیران سینه سرخ‌ها این شکلی‌ بودند، که اواخرِ زمستان پیدایشان میشد، بالای چنار‌ها و کاج‌ها لانه می‌‌ساختند و دختر دایی‌ها و دختر خاله‌های من برایشان از دور عروسی‌ می‌‌گرفتند و آنها جوجه پشتِ جوجه و وای به حالی‌ که پای کلاغ بدانجا می‌‌رسید .. همگی‌ متحد شده و کلاغِ بیچاره غار غار کنان از آنجا دور می‌‌شد و گاهی‌ زرنگی می‌‌کرد و جوجه‌ای را می‌‌دزید و الهی کوفتش شود و صورتِ فاطمه خانمِ آدمی‌ را دلگیر می‌‌کرد و ما دلخوش که طرف‌های آخر فروردین جوجه بال در می‌اوردند و رهسپارِ یک دنیای جدید و ما را به خیر و تو را به سلامت .

با سپاس .