Archive - Aug 2009

خودزنی

چهارمین جلسه نمایش مفتضح «دادگاه» دستگیر شدگان هفته‌های اخیر روز سه شنبه برگزار شد. در طی این چهار جلسه، غالب سران جبهه اصلاحات در برابر دوربین‌های تلویزیون رسمی جمهوری اسلامی مورد تحقیر قرار گرفتند و بسیاری از آنان به اظهار توبه و ندامت واداشته شدند. دادستان برای آنان و سایر متهمانی که در این نمایش ردیف شده بودند تقاضای «اشد مجازات» کرده است. علاوه بر آن، دادستان خواستار انحلال و ناقانونی شدن سازمان‌های متبوع آنان شده است. در مجموع، حاکمیت بر آن است که بر جنبش اصلاحی جمهوری اسلامی مهر ختام بزند و نه فقط اصلاح‌طلبان را برای همیشه از قدرت سیاسی محروم بدارد و بلکه محتوای نظری این جنبش را نیز نابود کند>>>

He brought hope

America and the immigrant-rights community, including Iranians, have lost one of their greatest champions. Senator Edward "Ted" Kennedy's life-long commitment to civil rights extended from African Americans to the disabled to the millions of immigrants and refugees who come to our nation in search of a better life. In 2007, Senator Kennedy said "From Jamestown, to the Pilgrims, to the Irish, to today's workers, people have come to this country in search of opportunity. They have sought nothing more than a chance to work hard and bring a better life to themselves and their families. They come to our country with their hearts and minds full of hope.">>>

Implicit defence of the Islamic regime?

This letter is written in responce to the following article published in the Guardian on Friday 31st July 2009 >>>

درخت

در یک روز یکی از آن سال ها، هوشنگ دفترچه ای به من داد و گفت؛ این را بخوان و نظرت را بگو. نمایش نامه ای بود کوتاه، از کسی که نامش را نشنیده بودم؛ "محمد للری"! زنگ استراحت، دفترچه را به تفنن باز کردم؛ "درخت"! نام نمایش نامه چندان جذاب نبود. توضیح صحنه را خواندم؛ واقعه در اتاقی گلی در یک دهکده، که می توانست هر جای ایران باشد، اتفاق می افتاد. شخصیت ها تنها دو نفر بودند؛ ملای ده و مامور یا مهندس راهسازی! با خواندن اولین گفتگوها، به گمانم فراموش کردم کجا هستم. همانجا وسط چمن دانشکده ولو شدم تا نمایش تمام شد. ساعت بعد، هوشنگ پرسید؛ حاضری برای تله ویزیون آماده اش کنیم؟ حاضر بودم>>>

A Parisian Night

Sought to trace
White Russian Princess’
Footsteps,
In taxi-stand on Rue d’ Bac where
White-guard general stood to salute her smile.

In tunnels of the Metro-underground
I fell behind the fast-paced
Steps,
Mesmerized by the akordeon player’s
Moroccan songs - empty, my heart >>>

Writing Love: Shakespeare’s Sonnet 129

“A part of the Writing Love Series” >>>

گر رسم شود که مست گیرند

گر رسم شود که مست گیرند
در شهر هر آنچه هست گیرند
گویند ‌ز امام و رای ملت
والله که امام دست گیرند
گر سخت بگیری از مهندس
هر آنچه مهندس است گیرند >>>

Story of Love- Sohrab Son of Iranzamin

A message from a loved one who has been wronged,>>>

مشت در کونی

خلط مبحث ظلم بزرگ

>>>