Archive - Article

مسلمان‌ستیزی و مسلمان‌نوازی

"مسلمان ستیزی (مسلمان هراسی)" و "فرهنگِ مسلمانان نوازی" هر دو جریان‌های هویت سازند. جریان اول سعی دارد افرادی را که در کشورهای خاصی می‌زیند یا اقوامشان در این کشورها می‌زیسته‌اند مسلمان جا بزند و همه‌ی مسلمانان را افراطی (بنیاد گرای) مذهبی و یا تروریست بنمایاند. جریان دوم همان آدمها را مسلمان خوانده و سعی دارد بنمایاند که فرهنگ جوامع اینها را می‌شود به فرهنگهای مسلمانان کاهش داد و چنین فرهنگهایی همیشه منزه و والا بوده و جای تجلیل و تکریم دارند>>>

آیا حجاب باید ممنوع شود؟

بنظر من دفاع مطلق از پوشش حجاب، یعنی در هر شکل و فرم آن و در هر شرایطی، بعنوان دفاع از آزادیهای فردی یا آزادی پوشش کاملا اشتباه و گمراه کننده است. چنین استدلالی حقوق دیگر برسمیت شناخته شده در جامعه، حقوقی اگر نه مهم تر به همان اندازه مهم را تحت الشعاع قرار می دهد. دفاع بی قید و شرط و مطلق از پوشش حجاب با حقوق دیگر در تناقض قرار می گیرد؛ بطور نمونه، حقوق کودک، حقوق زنان، حق جامعه و اصل سکولاریسم>>>

Pork Eaters (2)

On the drive to my school it was a surprise to see that the car had its steering wheel on the wrong side. We were driving on the opposite side of the road! But since all the other cars did it wrong too, thankfully everything worked out. Still, the direction of traffic felt odd, reminding me of what various uncles and cousins had said many times: the English are a crafty lot. There is always method to their madness and madness to their methods and they never let you know which is which>>>

A Prophet Passed by Our House

A prophet passed by our house. Suddenly, a thousand love birds grew out from the small tree in the garden and sang us a thousand songs they had hidden in their small throats. Then we remembered that we are actually related to the tree and the birds. A prophet passed by our house. We had a thousand locked doors and a thousand keyless locks. He brought us a key. But just as we called his name, all the locks opened without the key>>>

رسوا

خاک سر کویت را مستانه بسر ریزم
رازی که خدا داند از بنده چه پرهیزم؟

از پرده برون افتد این راز نهان آخر
از سایه خود تا کی وحشت زده بگریزم؟ >>>

Porcelain

On my way back home,
ignoring the palmate pink
underneath the green,
I carelessly stepped
on the most intricate leaf
I had ever seen
>>>

Can't Wear That

A small minority of Muslim women in certain parts of the world wear what is known as the abaya (black cloak) and the niqab (face veil). It is known as a burqa in South and Central Asia and seen most often as the blue full-body veil worn by Afghan women. This form of covering is the manifestation of the strictest interpretation of modesty in Islam. Women who choose this practice consider themselves seriously observant Muslims and believe this form of dress allows them to move about the outside world while protecting their dignity>>>

Time to Leave

In a film posted on You Tube, I watched the images of more than 30 victims of the April 8, 2011, attack by the Iraqi government. The faces of the dead, the moment just before death swept in, took them by surprise, were forever captured in a frozen gaze and recorded for the world to see, The bodies of the victims were lined up on the ground. Each seemed to be placed on a stretcher of some sort, covered in white sheets, red flowers placed across their bodies. In truth, I must admit that the faces of the dead were beautiful and tragic all at once>>>

نامه باز کن آقای لوتوس

این طور که شنیده ام، ماجرا از آن جایی شروع شد که روزی آقای لوتوس متوجه شد هر پاکتی را که با آن نامه باز کن کذا و کذا باز می کند حاوی خبری خوش است. و وقتی بیشتر دقت کرد دید بله درست است، پاکت های باز شده با آن نامه باز کن به طرز چشم گیری مسرت بخش هستند. وقتی این مطلب را به دوستش گفت، او را به شدت ترغیب کرد که دلش بخواهد نامه اش را با نامه بازکن آقای لوتوس باز کند>>>

اگر سونامی جزیره را با خودش ببرد

همین حالا تمام سعی خودم را می کنم تا صبح نشده همه ی رویاهای خودم را فشرده و مچاله کنم تا خدای نکرده در حوالی سونامی، نم ذهنم از هم نپاشد. قفسه های آشپزخانه را خالی می کنم. خوراکی های یخچال را در ظرف های یک بار مصرف می گذارم تا فردا که در سنگرها هستیم گرسنه نباشیم>>>

ماندگار

حبابهایبازیگوش
درپایفوارههایگمان
یکایکمی ترکند
از سر خوشی >>>

Koocheh Melli

...>>>

دریچه تنگ منافع فردی

فوران خشم و نفرت برخی از ایرانیان نسبت به پژوهش گری که تقریبا همه زندگی حرفه ای خود را وقف تحقیق در باره ایران کرده است خواننده را به فکر می اندازد که: نویسندگان این گونه مطالب به چه درجه ای از بلوغ فکری رسیده اند؟ انتشار چنین مطالبی را با کدام ضوابط حرفه ای روزنامه نگاری می توان توجیه کرد؟ و تا چه حد می توان این گونه رفتار را نمونه ای از پندار، گفتار و کردار جامعه ایرانی دانست؟ >>>

Short-Termist Iranians

For the past week, I have watched with bewilderment and sorrow the onslaught on my friend and teacher, Dr Homa Katouzian, in connection with the admission to Oxford University of a son of the former Iranian President, Akbar Hashemi-Rafsanjani. By now, Dr Katouzian has clarified his academic involvement in the process of admission of Mr Mehdi Hashemi. Oxford University too has announced that its investigation has found no basis for the allegations of impropriety in Mr Hashemi’s admission. From a formal point of view, therefore, the matter must be considered closed>>>

The Birth of Hope

It was interesting to me, there she was, in prison on her birthday and she was worried about me. She was still the Bahareh I remembered. Always putting concern for others ahead of concern for herself. Bahareh will not be calling home for her birthday this year, though her friends gathered once again to celebrate the day in her absence. I have no doubt that despite over a year of being in prison and despite all these pressures, she remains the same Bahareh, putting concern for others ahead of her own needs>>>