جنگ جنگ تا پیروزی

"جنگ پدر همه چیز است!" یکی‌ از فلاسفه یونانی گفته یعنی‌، تقریبا تمام پیشرفتها صنعتی، ابداعات و اختراعات بشر به جنگ بر میگردد. شخصاً معتقدم که، بشر هم موجود خبیثی است! شش ماه قبل از حمله گسترده صدام، ایران عملا با عراق در حال مخاصمه بود. مذهبی‌‌ها شورش و انقلابی مشابه را در بغداد با حمایت خمینی برنامه ریزی کرده بودند، که لو رفت و گروه امام موسی صدر تار و مار شدند. دوباره یک مشت ایرانی‌ تبار را از عراق اخراج کردند و به لحاظ اون، عملیات توپخانه‌ای بین دو طرف بطور پراکنده سر گرفت. دو هفته قبل از حمله، صدام مادر قحبه جلوی صد تا خبرنگار، قرار داد ترک مخاصمه‌ای را که پنج سال قبل با شاه بسته بود، پاره کرد>>>

Grandmother

Married at fourteen,
Her half-blossomed bosoms
Literate in cooking and cleaning--
My mother, her first daughter
At nineteen,
Clinging to her apron-- >>>

Enghelab

...>>>

Beginnings of a greater war

I see a throng of security forces present in the Enqelab Sq. A view on the walkway bridge at the south of Enqelab Sq offers an intimidating view: scores of motorcyclists; units of armed police, wearing helmets and holding riot shields, crowd the square. I pass the police, casually making my way through the crowd. Near the entrance of the University of Tehran, however, the pedestrians are stopped. “Turn back!” the baton whirling guard shouts>>>

مقدس مخوف

خامنه ای فردی است که در چند دهه گذشته بیشترین تاثیر را بر زندگی عمومی و حتی خصوصی ایرانی ها، پس از شاه و خمینی داشته است. او کسی است که بیش از هرکسی از طریق سیستم های اطلاعاتی اش، درباره این و آن می داند؛اما کمتر کسی است که ازجزئیات خانه و خانواده و ارتباطات و علائق شخصی و یا نحوه کار او با خبر باشد. این راز داری افراطی از سوی خود او و سیستمش عمدی بوده است>>>

Good & Evil

We Muslims have a love affair with the word Islamic. We are obsessed with putting it at the front of almost all other words. We have an Islamic version of everything: Islamic government, Islamic countries, Islamic tax system, Islamic economics, Islamic banking system, Islamic humor, Islamic punishments, Islamic foods, Islamic beer, Islamic dress, Islamic swim suit, Islamic fashion show, and moronically, Islamic toilet. You name it and we concoct an Islamic version of it>>>

People fighting back (2)

...>>>

People fight back

...>>>

On the Ropes

The military regime in Tehran is in its final days. The signs of an imminent collapse, perfectly traceable on the Iranian streets, are evading the most prominent Washington experts. The slogans on the walls, the nighttime chorus of Allah-o-akbar on the rooftops, the crowds chanting "death to the dictator," all signaling a collective defiance despite the brutal backlash, and all reflecting a mass mobilization unseen since the 1979 revolution. The recurring cycles of peaceful protests and state violence is part of a larger transformation sweeping through Iran. But in Washington, this magnificent collective action spurs only arrogant dismissal on the part of the Iran policy industry >>>

Multiplied, not Humiliated

The on-camera martyrdom of Neda Agha-Soltan, the 26-year old philosophy student shot dead during the protests after the fraudulent presidential election in Iran in June, caught the imagination of the world. But the post-election crackdown has two other victims whose fates better capture the radical shift in the country’s political culture. One victim was the protester Taraneh Mousavi, detained, reportedly raped and murdered in prison, and her body burned and discarded. The other is Majid Tavakoli, the student leader arrested on December 8, after a fiery speech denouncing dictatorship during the demonstrations on National Student Day>>>

«پدر حقوق بشر»؟

تا کنون لقب «پدر حقوق بشر ايران» متعلق به کورش بزرگ بود و او را ـ به خاطر تاکيد بر چند اصل مهم مثل آزادی مذهب، لغو برده داری، و آزادی انتخاب مکان زيست و مجری آن شدن ـ با اين عنوان بزرگ می خوانند. اما آيا به راستی چگونه می شود هم به اعلاميه ی تبعيض برانداز حقوق بشر معتقد بود و هم هر کسی را (هر چقدر خوب و مومن) که تا دم رفتن به نهاد ولايت فقيه و قانون اساسی تبعيض آفرين جمهوری اسلامی باور داشت و او را «پدر حقوق بشر» خواند؟>>>