Comfortably Numb

We can’t stop the change that is happening, but we can help it go down the right path

12-Oct-2009 (5 comments)
Our parents’ generation had a question, or a dream: how to build a utopia. Different groups had different answers to that question; some thought the answer is Communism, or as a friend of mine always corrects me, Marxist-Leninism. Some thought the path to Utopia was going through the gates of civilization. Some thought religion was the only way to redemption. Some mixed up a couple of these and came up with new ideas, like Islamic Marxism! There was a common question that people were trying to answer, and even though they had different answers to it, they had something in common: believing in Utopia>>>


The Orange ‘n’ Torange Girl

The Prince was so mesmerised by the tale that he blurted out what was on his mind

12-Oct-2009 (3 comments)
I was sorting eggs on a leaf when I looked out and gazed at the blue palace gilded by the sunset light. Years ago, I had flown down the Mount Qâf and met with the childless Persian Queen on her way back from the Temple of Anahita where she had made a vow and an offering to help her bear a child. I wished her well and handed her three of my golden feathers to be given to her future child on her or his eighteenth birthday. The Queen had vowed to give away honey and cooking oil for charity if she got pregnant. Eventually she bore a boy and named him Mehrbun, but she forgot to make good on her promise>>>


نون بیار، کباب ببر

از ایستگاه شاه عبدالعظیم که رد شدیم، زنم فهمید که به سوی بهشت زهرا می رویم. اخمایش تو هم رفت

12-Oct-2009 (one comment)
نمیدانم از کی به موضوع طراحی روی سنگ قبرم علاقمند شدم. شاید از زمانی که رفته بودم مجلس ختم یک از آشنایان. خطیبی که صحبت میکرد در آخر اینگونه نتیجه گیری کرد که عزرائیل قبل از آنکه بر کسی ظاهر و وی را قبض روح کند ،به اشکال مختلف با کاندیدای مورد نظر تماس گرفته و به وی تذکر میدهد که خود را آماده رفتن کند. از آن به بعد هر ناشناسی را که در کوچه و خیابان میدیدم و نگاهایمان اندکی به هم گره می خورد ، به یاد حرفهایی می افتادم که آن روز در مسجد شنیده و طرف را عزرائیل در لباس مبدل تصور و به قیافه اش زل میزدم تا ببینم چه پیامی برایم دارد>>>


هوس ۳

شماها چرا اینقدر از پشم خوشتان می آید؟ این پایین هم مانند صورتتان باید با تیغ و تمیزی بیگانه باشد؟

بی کار و بی حوصله خود را بروی مبلی رها کرد و تا نیم ساعت بعد که مریم با چندین بسته خوراکی که بیشتر کنسروهای گوناگون بودند از راه رسید از جای تکان نخورد. هنگام صرف نهار هر دو ساکت بودند. پیدا بود که هیچیک اشتهایی برای خوردن ندارند. با این حال سرانجام ستار سکوت را شکست و گفت: "آپارتمان خیلی بزرگی است". مریم بی آنکه به او نگاه کند تنها با تکان سر به او پاسخ داد. ستار ادمه داد: "آنجا، در آن اتاق، روی آن میز، در آن عکس تو و سه نفر دیگر." مریم ناگهان سر بلند کرد و با نگاهی سرشار از خشم به مرد جوان نگریست بطوری که او بی درنگ شروع کرد به توضیح دادن . >>>



Two poems

12-Oct-2009 (one comment)
My dear when you pour on me
Your kisses,
Watch out!
You will drown in my tears! >>>


12-Oct-2009 (one comment)
You might think I've gone mad.
You would be of course right.
What she did to me
in those three flashbacks
altered forever my world.


What's missing?

The Iranian coup three months on

11-Oct-2009 (one comment)
Whatever happens over the next weeks and months the Islamic regime has walked out of its fortress, crossed over the moat and the drawbridge has been irrevocably destroyed behind it. There is no going back. In this article I will outline the reasons for this conclusion, and go on to describe the achievements, the weaknesses and some of the lessons for the progressive forces fighting the regime in Iran. Hopefully there may also be some lessons for the left abroad, confused as it appears to be as to how to interpret the scenarios beamed at it from Iran>>>


آینده روشن

مصاحبه با دکتر عباس میلانی: مردم ایران زیر بار زور و دیکتاتوری دیگر نخواهند رفت

10-Oct-2009 (12 comments)
من نسبت به آینده کاملا خوشبین هستم. آن را روشن می بینم. رژیم راه حلی ندارد و مسئله احمدی نژاد یک مسئه دائمی لاینحلی شده و خامنه ای نیز این را می داند. ولی اگر او را بردارد، خودش هم رفتنی است. بسیاری از روحانیون با احمدی نژاد مخالفند. اکثریت مردم با او مخالفند و این بار دیگر نشان داده شده که مردم عقب نشینی نخواند کرد. مردم باز در روز قدس امدند و تظاهرات کردند. قرار است روز 13 آبان تظاهرات وسیعی انجام گیرد. من آینده ایران را دموکراتیک می بینم چرا که مردم با وجود این که در حال حاضر عقب نشینی تاکتیکی کرده اند، در درازمدت دیگر زیر بار دیکتاتوری و زور نخواهند رفت>>>


Equality vs. Justice

We need to abolish any woman-centered law in the industrialized societies

10-Oct-2009 (43 comments)
About 40 years ago as the feminism around the world raised to a visible phenomenon, a heated dialogue came up with a question posed as, what is it that the feminist are eagerly going after? Answering some difficult questions such as, if the justice equates to equality for women’s right, or women are equal to men, was set to the top of feminists’ agenda. Is happiness the key? We should know by now that changes and advancements in our lives are motivated by an underlying and mysterious physiological effect in our body and soul called happiness>>>


هوس ۲

سه نفر را برای دل خودت کشتی، سه نفر را هم باید برای دل من بکشی

لجبازی موتور امشب از نوع دیگری بود. این وسیله که تا امشب بیمار بود گویا همین امشب هم مرده بود. یک لحظه بیاد اتومبیل حاج آقا افتاد که بی صاحب درون ویلا مانده بود. می توانست پانصد متر راه آمده را باز گردد و آن را تصاحب کند. حداقل تا رسیدن به شهر و رهایی از این مکان شوم. اما برای روشن کردن و به راه انداختن آن نیاز به سویچ داشت و سویچ ماشین یقینا نزد حاج آقا بود. حاضر بود هزار سال در آنجا بماند اما دوباره پا به درون آن اتاق نگذارد و آن جنازه ها را مجددا نبيند.>>>


بیا به تماشای آفتاب بنشینیم

تقدیم به: دختران آفتاب

مادران داغدار
انگشتان پیروزی
در هوا می‌رقصاندند
و ما نشان می‌دادیم که می‌توانیم
دستان خود را گره کنیم


The End of the Road
10-Oct-2009 (2 comments)
And now, Majid,
You've ended here
Leaning back in a rocking chair
With a baby's swing nearby--
A gift you bought for Âzad
And now should go to Good Will.
What did you want
And where have you gotten?>>>


No friend of ours

A U.S.-Iran strategic realignment would be undesirable

08-Oct-2009 (5 comments)
For the United States to align itself with a government such as the Islamic Republic of Iran would be to kick the opposition in the teeth. The Islamic Republic has shown that it is neither Islamic nor a republic -- in the elegant phrasing of Iran's respected "dissident ayatollah," Ali Montazeri. And now it is running scared. The regime is afraid to kill protesters, since doing so only inflames the opposition. At the September 19 Quds Day protests, it did not even arrest them, aware of how socially explosive the accusations of retaliatory prison rape have been. In contrast, protesters were bold enough to stand next to Ahmadinejad and shout "resign, resign" when he was interviewed on state television>>>


Some Success In Round One

The term "sanction" was never uttered in Geneva talks

08-Oct-2009 (one comment)
The European Union Foreign policy Chief Javier Solana at the end of his talks with Iran's negotiating team at Geneva, Switzerland on Oct. 1st reported Iran's readiness to allow the Inspector of the International Atomic Energy Agency to visit its recently declared uranium enrichment plant. The visit relieved the tension orchestrated by President Barack Obama and his European allies, President Sarkozy of France and Prime Minister Gordon Brown of Britain. Another progress was that the U.S. and other world powers agreed to process low-enriched uranium from Iran>>>


تغییر سیاست خارجی یا وقت‌کشی؟

چه انگیزه‌هایی باعث شده که رژیم در این مذاکرات تن به عقب‌نشینی بدهد؟

عقب‌نشینی جمهوری اسلامی در مذاکرات ژنو البته و به ظاهر در مقیاس محدودی بوده است. موافقت با ارسال اورانیوم تغلیظ شده در حد 3 تا 5 در سد به روسیه برای تغلیظ آن تا 19.75 در سد، دعوت از نمایندگان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی برای بازدید از تأسیسات تازه اعلام شده در قم، و گفتگوی مستقیم نمایندگان جمهوری اسلامی و آمریکا در حاشیه کنفرانس، ظاهرا گام‌های کوچکی در حل مناقشات هسته‌ای ایران با غرب بشمار می‌رود. ولی اگر به مواضع رسمی دولت ایران و رجزخوانی‌های چند ساله اخیر آقای احمدی‌نژاد توجه کنیم به وضوح دیده می‌شود که این گام‌های به ظاهر کوچک از یک چرخش فاحش رژیم جمهوری اسلامی در سیاست هسته‌ای و خارجی آن حکایت می‌کند>>>